จางเฉินรู้ดีว่า สีหน้าของหวังปัวแบบนี้ต้องมีเรื่องไม่ดีเกิดขึ้นแน่
และก็เป็นอย่างที่คิด
หวังปัวรีบเดินเข้ามา น้ำเสียงแหบแห้งเล็กน้อย
「จางเฉิน ไม่ปกติแล้ว!」
「แค่คืนเดียว มีสิ่งประหลาดโผล่มาเต็มไปหมด ทุกที่เลย!」หวังปัวพูดพลางขยี้หูอย่างแรง ราวกับมีเสียงรบกวนดังอยู่ข้างหูไม่หยุด
ได้ยินเช่นนั้น จางเฉินเลิกคิ้วขึ้น
จู่ ๆ ก็โผล่มาเหรอ? เมื่อวานเขายังไม่รู้สึกว่ามีอะไรผิดปกติเลยนี่ หรือจะเป็นเพราะฝนเลือดครั้งนี้?
จางเฉินยื่นมือออกไป ปล่อยให้หยดฝนเลือดตกลงบนฝ่ามือ แต่ก็ไม่รู้สึกถึงความเปลี่ยนแปลงพิเศษใด ๆ
ทว่าจางเฉินไม่ได้ตื่นตระหนก กลับรู้สึกคาดหวังขึ้นมาแทน
ใช่แล้ว เขากำลังคาดหวัง
ร่างกายเพิ่งผ่านการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่ พละกำลังที่มีล้นเหลือยังไม่มีที่ระบาย แถมตอนนี้ฝนเลือดก็กำลังตก
เขาแทบรอไม่ไหวที่จะออกไปตามล่าสิ่งประหลาดสักตัว
บางทีวันนี้อาจรวบรวมวัสดุสำหรับอัปเกรดรถจักรยานยนต์ได้ครบก็ได้
คิดถึงตรงนี้ เขาก็อดกำหมัดแน่นไม่ได้
「แล้วเราจะออกเดินทางเมื่อไหร่」จางเฉินข่มความตื่นเต้นในใจ ก่อนถามหวังปัว
「อีกครึ่งชั่วโมง ที่นี่ไม่ปลอดภัยแล้ว」
「งั้นไปจัดการเลย」
เมื่อเห็นหวังปัวเดินจากไป จางเฉินก็กลับขึ้นรถกระบะ
คำสั่งให้อพยพถูกส่งต่ออย่างรวดเร็ว
ผู้รอดชีวิตไม่ได้แปลกใจ สัญชาตญาณเอาชีวิตรอดทำให้พวกเขารีบเก็บข้าวของทุกอย่างให้เรียบร้อย
ผู้รอดชีวิตหน้าใหม่ก็ทำตามคนอื่นอย่างรวดเร็ว
ระหว่างนั้นจางเฉินเองก็ไม่ได้อยู่เฉย เขานำเนื้อและเลือดของสิ่งประหลาดที่เก็บรวบรวมไว้ไปสังเวยให้รถผีร้าย
น่าเสียดายที่มันไม่ได้ทำให้รถอัปเกรดขึ้นอีกครั้ง