“ระวังตัวด้วย พยายามถ่วงเวลาไว้ เราจะรีบไปถึงเดี๋ยวนี้”
พอวางสาย เฉินจี้ตงก็เงยหน้าขึ้นตะโกนไปข้างหน้าทันที “เจียงหมิง! เสี่ยวหลิว ต้าจาง! รีบมานี่!”
ที่จริงพวกเขาอยู่ไม่ไกลจากห้างซินเมาเท่าไหร่นัก
หลังจากการตรวจสอบรอบก่อนหน้า เฉินจี้ตงไม่ให้ลูกทีมแยกย้ายไปไกล พวกเขายังคงอยู่ในบริเวณย่านธุรกิจฝั่งตะวันตกของเมืองเพื่อตรวจสอบต่อ
เจียงหมิงยืนอยู่ด้านนอกห้าง คอยสังเกตรถที่เข้าออกลานจอดรถใต้ดิน พอได้ยินเสียงก็หันขวับทันที “มีอะไร?”
“สือหลิงอยู่ที่ซินเมา” เฉินจี้ตงพูดเร็วมาก
“เธอเจอคนต้องสงสัยแล้ว ชั้นสาม โซนเสื้อผ้าเด็ก สองคน อีกฝ่ายพูดถึงชั้นใต้ดินสอง เหลาซุน หม่าฮุ่ยชิน เดี๋ยวอาจจะแยกกันไป คนหนึ่งไปประตูตะวันออก อีกคนไปชั้นใต้ดินสอง”
ชั่วขณะนั้น เจียงหมิงทั้งตัวเกร็งไปชั่วขณะ
หลิวหังหยวนได้ยินประโยคนี้ก็เงยหน้าขวับ ดวงตาเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
พวกเขาหลายคนตระเวนหากันอยู่แถวฝั่งตะวันตกของเมืองครึ่งวัน ไม่เห็นวี่แววเบาะแสแม้แต่นิด
ผลปรากฏว่าสือหลิงแค่เดินเล่นตอนพักผ่อน ดันชนเป๊ะเลย?
ดวงแบบนี้มันอะไรกัน?
รู้ว่าสือหลิงดวงดี แต่ก็ดีเกินไปแล้วมั้ง?
ต้าจางอุทานออกมาทันที “แบบนี้ยังชนได้อีก?”
ความตกใจในใจเฉินจี้ตงไม่น้อยไปกว่าพวกเขาสักนิด “เตรียมตัวทำงานได้เลย เจียงหมิง นายไปที่ทางออกลานจอดรถซินเมาโดยตรง หลิวหังหยวน นายไปประตูตะวันออก ต้าจางกับฉันเข้าไปในห้าง”