มหาวิทยาลัยเจียงเฉิง ร่มรื่นไปด้วยแมกไม้ บนสนามกีฬาได้ยินเสียงนักเรียนเล่นบาสเกตบอลดังเป็นระยะๆ
เพื่อไม่ให้เกิดความตื่นตระหนกในมหาวิทยาลัย เฉินจี้ตง หลิวหังหยวน และต้าจางจึงเปลี่ยนมาใส่เสื้อผ้าธรรมดาที่ไม่สะดุดตา
สามคนเดินตามอาจารย์หวัง อาจารย์ประจำชั้น เข้าไปในห้องพักอาจารย์ประจำชั้นซึ่งตั้งอยู่บนชั้นสองของอาคารบริหาร
"สารวัตรเฉิน เชิญนั่งก่อนค่ะ" อาจารย์หวังเป็นอาจารย์หญิงอายุสามสิบกว่า เธอปิดประตูห้อง รินน้ำให้ทั้งสามคน สีหน้าปกปิดความตกใจและความกังวลใจไว้ไม่อยู่
ตอนที่เฉินจี้ตงยื่นบัตรตำรวจเพื่อสอบถามข้อมูลนักเรียน เธอตกใจมากจริงๆ
เฉินจี้ตงรับแก้วน้ำมา น้ำเสียงสุภาพ เอ่ยเข้าประเด็นอย่างไม่รีบร้อน
"อาจารย์หวัง ไม่ต้องกังวลครับ วันนี้เรามาแค่ขอสอบถามข้อมูลตามขั้นตอนเกี่ยวกับนักเรียนปีสามในคณะของอาจารย์ ชื่อถานหย่ง เรื่องพฤติกรรมทั่วไปและสภาพครอบครัว"
พอได้ยินว่าถามถึงถานหย่ง อาจารย์หวังก็โล่งใจอย่างเห็นได้ชัด ถึงกับรู้สึกว่าเรื่องนี้ช่างเหลือเชื่อ
"ถานหย่ง? พ่อบ้านเมือง ท่านตำรวจคงเข้าใจผิดแล้วล่ะค่ะ เด็กคนนี้เป็นนักเรียนที่เรียบร้อยมากๆ"
อาจารย์หวังนั่งกลับไปที่โต๊ะทำงาน เปิดลิ้นชักหยิบเอกสารการจัดทำแฟ้มนักเรียนยากจนยื่นให้ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความปกป้องและเป็นห่วง
"เขานิสัยเก็บตัวมาก ปกติอยู่ห้องเรียนเหมือนเป็นคนล่องหน แถมยังมีปมด้อยอยู่บ้าง ยังไงก็ไม่ไปก่อเรื่องข้างนอกแน่นอน"
เฉินจี้ตงรับแฟ้มมาพลิกดู ส่วนหลิวหังหยวนถือสมุดบันทึก มองไปมองมาพลางกดปากกา "อาจารย์หวังครับ ช่วยเล่ารายละเอียดเรื่องฐานะการเงินและการเข้าสังคมของเขาได้ไหม เช่น ปกติเขาใช้จ่ายเยอะไหม มีแฟนหรือเปล่า?"