อ่านใจไขคดี ทุกหน่วยแย่งตัวเธอไปยืมใช้

ตอนที่ 49 อ่านใจไขคดี เธอถูกทุกหน่วยงานแย่งตัวไปช่วย

7 นาที· 1.7K คำ

ห้องของหน่วยงานกลางสว่างไสวไปด้วยแสงไฟ ตามทางเดินมีเสียงฝีเท้าดังเป็นระยะๆ

การเคลื่อนไหวของเจียงหมิงและพวกเร็วกว่าที่คาดไว้

ตำรวจใช้ประเภทของร้านค้า ระยะทาง และสภาพของประตูหลัง เป็นเกณฑ์ในการตรวจสอบร้านค้าที่เกี่ยวข้องภายในระยะเวลาขับรถสิบนาทีจากแหล่งซ่องสุม

ตามภาพที่สือหลิงให้ไว้ ร้านที่เข้าเงื่อนไขไม่ได้มีมากนัก

ไม่ถึงหนึ่งชั่วโมง ตำรวจที่ออกไปก็ถ่ายภาพหน้าร้านที่น่าสงสัยที่สุดไม่กี่แห่งมาได้ พร้อมกับภาพจากกล้องวงจรปิดของเจ้าของร้านและพนักงานที่คัดสรรมาแล้ว

ภาพถูกแผ่กระจายบนโต๊ะประชุม

มีร้านกลุ่มแม่และเด็ก ร้านเสื้อผ้าเด็กอ่อน และร้านเล็กๆ แห่งหนึ่งที่ติดป้ายศูนย์ดูแลเด็กเล็ก

เมื่อมองเผินๆ ก็ดูปกติ หน้าร้านวางขวดนม ผ้าอ้อมสำเร็จรูป โปสเตอร์รถเข็นเด็ก เคาน์เตอร์หน้าร้านสะอาดสะอ้าน ใครเห็นก็คิดว่าเป็นธุรกิจธรรมดา

แต่สินค้าเด็กที่พบในที่เกิดเหตุสอดคล้องกับสิ่งที่ร้านจำหน่าย และตรอกด้านหลังร้านก็สามารถจอดรถรับคนได้ จึงล้วนมีพิรุธ

เฉินจี้ตงไม่พูดพล่ามทำเพลง สั่งให้แยกผู้หญิงที่ดูแลเด็กกับเหลาซุนออกจากกัน แล้วให้แต่ละคนดูรูปชุดเดียวกันของร้านค้าและเจ้าของร้าน

ผู้หญิงที่ดูแลเด็กตอนแรกยังร้องไห้ ปฏิเสธเสียงแข็ง

"ไม่รู้จัก"

"ไม่เคยเห็น"

"ฉันไม่รู้จริงๆ ว่าพวกคุณให้ฉันดูพวกนี้ทำไม..."

จนกระทั่งรูปที่สี่ถูกผลักมาตรงหน้าเธอ

ในรูปเป็นร้านขายของใช้เด็กเล็กๆ ร้านหนึ่ง หน้าร้านไม่ใหญ่ มีชั้นวางสินค้าสามแถวอยู่ด้านหน้า บานกระจกประตูติดโฆษณาสีสันของขวดนมและรถเข็นเด็ก

ถัดมาอีกภาพ เป็นภาพที่ถ่ายจากปากตรอกเข้ามาด้านข้าง เห็นประตูบานเล็กๆ ที่ไม่สะดุดตา

ผู้หญิงคนนั้นจ้องรูปนั้นไม่ถึงวินาที ก็รีบเบือนสายตาหนี ปากยังคงพูดว่า "ไม่รู้จัก..."

[จบแล้ว]

[ทำไมถึงถ่ายแม้กระทั่งประตูเล็กด้านหลังร้านได้ด้วย]

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป