บุรุษผู้ก้าวออกมาจากวงลึกลับแห่งมิติ ไม่ใช่ผู้ใดอื่น นอกจากเจียงเป่ย!
เมื่อเห็นเจียงเป่ยในตอนนั้น ราชามังกรทั้งสี่ต่างอึ้งงัน
“ทำไมเป็นเจ้า?!”
สีหน้าราชามังกรตะวันออกเปลี่ยนไปทันที ใบหน้าเต็มไปด้วยความไม่อาจเชื่อ
เพราะก่อนหน้านี้หลงอี้ไหว่ได้ส่งเสียงถ่ายทอดใจมาบอกเขาว่า เมื่อค้นพบซากปรักหักพังแห่งเผ่ามังกรแล้ว จะลอบสังหารเจียงเป่ยคนนี้ทิ้งเสีย
แต่บัดนี้นี่มันเรื่องอะไรกัน?
การลอบสังหารล้มเหลว หรือยังไม่ได้ลงมือ?
“นี่มันเรื่องอะไรกัน?!”
คิ้วของราชามังกรเหนือกับอีกสองคนขมวดมั่น สายตาจ้องมั่นไปที่ราชามังกรตะวันออก
“หลงอี้ไหว่ล่ะ? พวกเขาไปไหนกัน?!”
ราชามังกรตะวันออกมองไปที่เจียงเป่ย สีหน้ามืดมนลง แล้วถามขึ้นด้วยน้ำเสียงหนักหน่วง
“หลงอี้ไหว่งั้นหรือ? เจ้าไม่ได้กลิ่นคาวเลือดในที่แห่งนี้หรือ?”
เจียงเป่ยเอ่ยขึ้นเรียบเฉย
“เจ้าฆ่าพวกมันทิ้ง?!”
สีหน้าราชามังกรตะวันออกเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง สายตากวาดสำรวจรอบตัวอย่างรวดเร็ว แล้วก็พบจริง ๆ ว่าที่นี่มีกลิ่นคาวเลือดฉุนจนสำลัก แถมยังมีร่องรอยพลังที่เหลือค้างของหลงอี้ไหว่กับพวกอีก!
สีหน้าของเขามืดครึ้มลงอย่างไม่มีที่สิ้นสุด
“ฮ่าฮ่าฮ่า! ที่แท้ก็เป็นเช่นนี้เอง เกือบคิดว่าจะไม่มีการสืบทอดเสียแล้ว แท้จริงแค่พวกขี้เสียของเกาะมังกรตะวันออกพวกเจ้า ไม่สามารถฆ่าเด็กหนุ่มคนหนึ่งได้ กลับถูกมันสังหารทิ้งเสียเอง!”
ราชามังกรใต้ปล่อยเสียงหัวเราะอย่างไร้ข้อจำกัด
“แต่ว่ากลับมา ถึงเจ้าเด็กนี่จะดูตามวัย แต่ความแข็งแกร่งของเจ้าก็ช่างประหลาดจริง ๆ ก่อนหน้านี้บนเกาะมังกรตะวันออก เจ้าได้สังหารคนของสามเกาะมังกรใหญ่พวกเราไปไม่น้อย!”
ราชามังกรตะวันตกจ้องมั่นไปที่เจียงเป่ย ความเกลียดชังฆ่าฟันในดวงตาเกือบจะก่อตัวเป็นรูปธรรม
“หึ! ยังรอช้าอะไรอีก? ลงมือพร้อมกัน ฆ่ามัน! แค่ขั้นทะลุฟ้าเท่านั้น คิดว่าฆ่าจอมสูงสุดแห่งแผ่นดินได้ไม่กี่คนแล้วจะเกรียงไกรหรือ? ให้มันรู้เสียว่า อะไรคือจอมสูงสุดแห่งฟ้า!”
ราชามังกรเหนือส่งเสียงสั่งก้อง ก้าวย่างออกไปหนึ่งบาท ความเกลียดชังรอบกายดุจกระแสน้ำ จิตสู้ศึกลุกเป็นไฟ!
“ข้าเป็นคนลงมือ! หมัดเดียวข้าก็ระเบิดเด็กนี่เป็นจุล!”