ทันใดนั้น จินปี้ก็ไม่ลังเล หลับดวงตามังกรลงแล้วเริ่มสำรวจความรู้สึกอย่างต่อเนื่อง
ไม่ช้า เขาก็สัมผัสได้ถึงที่ตั้งของปมมิติ สายตาหดแคบลงทันที จากนั้นจึงแหวะปากออก คลื่นพลังสยองขวัญกำลังก่อตัวขึ้นภายในปาก
แล้วพ่นกระหน่ำออกมาอย่างรุนแรง!
“ฮืม!!”
เสียงระเบิดกึกก้องดังขึ้น ม่านว่างเปล่าเบื้องหน้าแตกสลายเป็นเสี่ยง ๆ เศษมิติกระจัดกระจายไปทั่ว
จากนั้นวงนวนมิติขนาดมหึมาก็ปรากฏขึ้นตรงหน้า สัญชาตญาณอันกว้างใหญ่ไร้พรมแดนไหลทะลักออกมาจากวงนวน
“ออกมาแล้ว! นี่คือประตูสู่โบราณสถานของเผ่ามังกร!”
“รอมานานนับปี ในที่สุดก็มาถึงวินาทีนี้สักที!”
ทันทีที่วงนวนมิติปรากฏ หลงอี้ไหว่และหลงเฉียนก็ต่างตื่นเต้นยิ่งกว่าใคร ดวงตาเป็นประกายวาบ
ฝ่ายจินปี้ดูเหมือนจะสัมผัสได้ถึงสิ่งใดสิ่งหนึ่ง ราวกับว่ามีบางสิ่งในวงนวนกำลังเรียกหาเขาอยู่ ทั้งตัวจึงเป็นสุขอย่างหาที่สุดมิได้
“โบราณสถานของเผ่ามังกรอยู่ในวงนวนนี้หรือ……”
เจียงเป่ยก็หดดวงตาลงเช่นกัน
จากนั้น หลงอี้ไหว่ก้าวเข้ามา ควักมณีดวงหนึ่งออกจากถุงเฉียนคุน ยิ้มแล้วกล่าวว่า “สหายน้อยเจียง นี่คือ ‘มณีเสียงมังกร’ ตามที่ข้าทราบ ภายในโบราณสถานของเผ่ามังกรเต็มไปด้วยอันตราย และเมื่อเข้าไปแล้ว แต่ละคนจะถูกส่งผ่านแยกย้ายกันไป หยกสื่อสารธรรมดาใช้การไม่ได้ที่นี่ แต่มณีเสียงมังกรนี้สามารถถ่ายทอดเสียงได้โดยไร้อุปสรรค เมื่อเข้าไปแล้ว หากเราถูกแยกจากกัน ก็ใช้มณีเสียงมังกรดวงนี้ติดต่อกันเถิด”
“อืม ก็ดี”
เจียงเป่ยพยักหน้าเบา ๆ
แล้วหลงอี้ไหว่จึงยื่นมณีเสียงมังกรในมือส่งให้เจียงเป่ย
ทว่า ทันทีที่ยื่นมณีออกไป ใกล้จะแตะตัวเจียงเป่ย สีหน้าของเขากลับเย็นชาเยือกเย็นอย่างรวดเร็ว ดวงตาแข็งกร้าว ฝ่ามือที่ยื่นออกไปฟาดประชิดออกไปทันที ตรงเข้าหาหัวใจของเจียงเป่ย!
“ตาย!!”
“ปัง!!”
พร้อมเสียงสั่งสังหารของหลงอี้ไหว่ ฝ่ามือนี้ฟาดลงอย่างหนักหน่วง
แต่แล้ว สิ่งที่ทำให้เขาตกตะลึงก็เกิดขึ้น
ฝ่ามือนั้นไม่ได้แตะต้องเจียงเป่ยเลย แค่โจมตีโดนเงาสลวยเพียงเท่านั้น!
“เป็นไปได้อย่างไร?!”
หลงอี้ไหว่สีหน้าเปลี่ยนไปมหันต์ เงยหน้าหันไปทันที ก็เห็นร่างของเจียงเป่ยปรากฏอยู่ไม่ไกล จ้องมองเขาด้วยใบหน้าเย็นชา