จวนสกุลเมิ่ง
เมื่อเมิ่งกูเซวี่ยล่วงรู้ข่าวองค์หญิงใหญ่สิ้นอำนาจ เรื่องนี้ก็โจษจันไปทั่วแล้ว
นางสงบเสงี่ยมลงอย่างยิ่งในช่วงนี้ เพราะฮูหยินเมิ่งเขียนจดหมายถึงชิงโจวต่อหน้านาง ดูท่าจะตรึงใจแน่วแน่ที่จะยกนางไปชิงโจว
นางย่อมไม่ยอมจำนน ทว่ายามนี้ฮูหยินเมิ่งจับตาดูนางเคร่งครัดยิ่งนัก นางจึงได้แต่เก็บงำความคิดทั้งปวงไว้ชั่วคราว ฝึกตนเป็นกุลสตรีผู้ว่าง่ายอยู่ในห้องหับ
ครั้นทราบว่าองค์หญิงใหญ่นับแต่นี้ต้องสวดมนต์ฉันเจ ประหนึ่งถูกคุมขังชั่วชีวิต เมิ่งกูเซวี่ยก็แอบลิ้นแข็ง
ต้องรู้ว่าในนิมิตของนาง องค์หญิงใหญ่ทรงเลือกข้างถูก ได้ติดตามคุณชายเสิ่นอย่างราบรื่น สุดท้ายยังได้เลื่อนเป็นองค์หญิงอาวุโส เกียรติยศหาที่สุดมิได้!
เฮ้อ——
มาถึงป่านนี้ เมิ่งกูเซวี่ยเองก็ไม่กล้าเชื่อนิมิตนั้นแล้ว
ยามนี้ นางอดเสียใจในความบุ่มบ่ามของตนมิได้ ที่ทุ่มเดิมพันทุกสิ่งไว้กับองค์ชายรองง่ายดายถึงเพียงนี้
เพราะสองวันก่อน บิดาจอมเจ้าเล่ห์เอ่ยถึงวันเฉลิมพระชนมพรรษาต่อนาง ทำให้นางนึกถึงผู้หนึ่งขึ้นมา
ในนิมิตของนาง องค์ชายสามแห่งแคว้นหนานหลีจะนำคณะทูตมาเข้าพรรคมายังราชวงศ์หยง เพื่อถวายพระพรวันประสูติของฮ่องเต้หยง
และองค์ชายสามแห่งแคว้นหนานหลีผู้นี้ คือไป๋หลี่เฉิงโย่ว แท้จริงแล้วก็เป็นตัวเลือกที่ดีอีกผู้หนึ่ง
ประหนึ่งนิยายรักที่เคยอ่านก่อนข้ามภพมา ในเรื่องหนึ่งนอกจากบุรุษเอกผู้เป็นคู่แท้ ยังมีบุรุษรองผู้พิทักษ์นางเอกอยู่เคียงข้างเสมอ