เช้าวันถัดมา โม่ไป๋ถูกเสียงเคาะประตูของลุงเฉินปลุกให้ตื่น
“คุณชาย อาหารเช้าเสร็จแล้วครับ!”
โม่ไป๋ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย
มองออกไปนอกหน้าต่าง
ท้องฟ้าเพิ่งเริ่มสาง
“ลุงเฉิน นี่เพิ่งกี่โมงเอง...”
“หกโมงครึ่งแล้วครับ คุณชาย”
เสียงของลุงเฉินดังมาจากนอกประตู
“วันนี้คุณชายไม่ได้จะไปทำธุระที่สมาคมหรือครับ?”
“ไปแต่เช้าจะได้ไม่ต้องต่อแถว”
โม่ไป๋หาวหวอด ก่อนลุกขึ้นจากเตียง
หลังล้างหน้าแปรงฟันเสร็จ เขาก็ลงไปกินอาหารเช้า
โจ๊กหมูไข่เยี่ยวม้าร้อน ๆ หนึ่งชาม กับปาท่องโก๋อีกสองแท่ง
กินเสร็จแล้วเขาก็เปลี่ยนเสื้อผ้าและออกจากบ้าน
จุดหมายแรก ร้านแลกเปลี่ยนอุปกรณ์ของสมาคม
ร้านตั้งอยู่ใจกลางเมือง เป็นอาคารสามชั้น
ป้ายหน้าร้านเขียนว่า “สมาคมผู้ประกอบอาชีพแห่งอาณาจักรมังกรโบราณ · ศูนย์แลกเปลี่ยนอุปกรณ์”
โม่ไป๋ผลักประตูเข้าไป
ภายในร้านกว้างขวาง ตกแต่งเรียบง่ายแต่ดูภูมิฐาน
ในตู้กระจกจัดแสดงอุปกรณ์หลากหลายชนิด
ตั้งแต่ระดับสีขาวไปจนถึงสีม่วง มีให้เลือกละลานตา
“สวัสดีค่ะ ยินดีต้อนรับ”
พนักงานหญิงในชุดยูนิฟอร์มเดินเข้ามาต้อนรับ
“มีอะไรให้ช่วยไหมคะ?”
โม่ไป๋หยิบบัตรสีเงินออกมา
“ผมต้องการแลกเครื่องประดับสีฟ้า”
พนักงานหญิงรับบัตรไปตรวจสอบอย่างละเอียด
จากนั้นก็พยักหน้า
“ได้ค่ะ เชิญตามดิฉันมา”
เธอพาโม่ไป๋ขึ้นไปยังชั้นสอง
พื้นที่ชั้นสองเล็กกว่าชั้นแรกเล็กน้อย
แต่ตกแต่งประณีตกว่า
บนผนังแขวนภาพสีน้ำมันไว้หลายภาพ มุมห้องมีไม้กระถางตั้งอยู่สองสามต้น
พนักงานหญิงเดินไปที่เคาน์เตอร์
แล้วหยิบสมุดเล่มหนาออกมาจากลิ้นชัก
“นี่คือเครื่องประดับสีฟ้าทั้งหมดที่ทางร้านมีอยู่ในตอนนี้ค่ะ”
“คุณเลือกได้หนึ่งชิ้นนะคะ”
โม่ไป๋รับสมุดมาเปิดดู