【แจ้งเตือน! แจ้งเตือน! บททดสอบหอคอยไม้เริ่มขึ้นแล้ว!】
【ปราชญ์ผู้หลอมรวมธาตุทั้งห้ากำลังจับตามองผู้ท้าทาย เพื่อตัดสินว่าคู่ควรกับของกำนัลของตนหรือไม่】
【ผู้ท้าทาย: โม่ไป๋ นามแท้ของท่านได้รับการจดจำไว้แล้ว】
【ดันเจี้ยน ขอให้ท่านสมปรารถนา】
แสงสีเขียวมรกตค่อย ๆ จางหายไป
โม่ไป๋ลืมตาขึ้น
ภาพตรงหน้าทำให้เขาชะงักงัน
หอคอยไม้สูงตระหง่านตั้งอยู่ระหว่างผืนฟ้ากับผืนดิน
ตัวหอคอยสูงเสียดเมฆ ราวกับทอดขึ้นไปถึงขอบฟ้า
เถาวัลย์แข็งแรงนับไม่ถ้วนพันรัดรอบตัวหอคอย
เถาวัลย์เหล่านั้นหนาเท่าเอวของผู้ใหญ่ พันเกี่ยวสลับกันจนเกิดเป็นลวดลายเกลียวที่ไต่สูงขึ้นไป
ผิวหอคอยปกคลุมด้วยมอสสีเขียวมรกต
มีแสงเรืองรองประปรายแต้มอยู่ตามมอส
ดูราวกับดวงดาวพร่างพรายบนท้องฟ้ายามค่ำคืน
รอบฐานหอคอยเป็นป่าดึกดำบรรพ์อันหนาทึบ
ต้นไม้เหล่านั้นสูงใหญ่เกินจริง
แม้แต่ต้นที่เตี้ยที่สุดก็ยังสูงกว่าสิบเมตร
ลำต้นเต็มไปด้วยพืชเถาวัลย์นานาชนิด
พื้นดินปกคลุมด้วยใบไม้ร่วงหนาเตอะ
เหยียบลงไปแล้วนุ่มยวบ
กลิ่นหอมสดชื่นของพืชพรรณอบอวลอยู่ในอากาศ
“เชี่ย...”
โม่ไป๋อดอุทานไม่ได้
“ที่นี่อลังการกว่าในเกมตั้งเยอะเลยนี่หว่า”
เขากวาดตามองไปรอบ ๆ
ทันใดนั้นดวงตาก็เป็นประกาย
“เดี๋ยวก่อน...”
“พืชพวกนั้น...”
เขารีบเดินไปข้างต้นไม้ใหญ่ต้นหนึ่ง
แล้วย่อตัวลง
เพ่งมองเห็ดสีม่วงอ่อนที่งอกอยู่บนลำต้นอย่างละเอียด
บนหมวกเห็ดมีลวดลายสีเงินขาวอยู่ทั่ว
เมื่อแสงแดดส่องกระทบก็เปล่งประกายจาง ๆ