ท้องฟ้าสีครามดวงดาวระยิบระยับ
อู๋ไป๋เงยมอง แล้วค่อยๆ ก้มหน้าลงพูดว่า "เริ่มเลย พวกคุณพร้อมหรือยัง"
ทั้งสามคนพยักหน้าเบาๆ
อู๋ไป๋บอกให้ทั้งสามนั่งสมาธิในสามทิศทาง
จากนั้นหยิบเม็ดยาทะลวงขั้นแจกให้
"หลังจากกินเม็ดยาทะลวงขั้นแล้ว พวกคุณจะรู้สึกถึงพลังที่ถาโถมปะทุในร่าง ตอนนั้นให้เริ่มฝึกวิชาที่ผมสอนให้ทันที"
"จำไว้ จะหลอมพลังพวกนี้ได้ยังไง ขึ้นอยู่กับความเข้าใจของพวกคุณเอง เรื่องนี้ผมช่วยไม่ได้"
ทั้งสามพยักหน้า
กินเม็ดยาทะลวงขั้นพร้อมกัน
ฤทธิ์ยาทะลวงขั้นรุนแรง ละลายทันทีที่เข้าปาก หลั่งไหลท่วมร่างดั่งกระแสน้ำเชี่ยว แล้วกระจายซ่านไปทั่วเส้นเอ็นพิสดารแปดสายและทั่วร่าง
ทั้งสามรู้สึกได้ชัดเจนว่า จุดที่ฤทธิ์ยาผ่าน เหมือนต้นหญ้าที่แห้งเฉามานานได้เจอฝน ทุกเซลล์ตื่นตัว
ความรู้สึกนี้ไม่เคยสัมผัสมาก่อน แปลกมหัศจรรย์ยิ่ง
พวกเขาจำคำอู๋ไป๋ได้ดี เริ่มสัมผัสการฝึกวิชาที่อู๋ไป๋สอน พยายามหลอมฤทธิ์ยาให้เป็นของตน
แต่ฤทธิ์ยาทะลวงขั้นรุนแรงเกินไป พวกเขามือใหม่หมด ใบหน้าเจ็บปวด เพราะฤทธิ์ยาอันบ้าคลั่งแทบจะระเบิดเส้นเอ็นอยู่แล้ว
อู๋ไป๋คาดไว้แล้วว่าจะเกิดเหตุการณ์นี้
เขาประสานมือร่ายอาคม ปราณแท้จริงแผ่ออกไป สูญหายเข้ากำแพงเขตแดน ค่ายกลเรืองแสงสลัว ระลอกคลื่นหมุนวนช้าๆ