อู๋ไป๋มุมปากกระตุก ถ้าไม่ติดว่าฐานะไม่เหมาะสม ตอนนี้เขาคงจับสองคนนี้กดลงกับพื้นถูไถไปแล้ว
สรุปก็คือยังไม่เคยเจอสังคมสั่งสอน
รอไปถึงสำนักมังกรดำ เจอกับคลื่นเลือดคลื่นลม สองคนนี้คงเลิกปากเสียได้
ถึงตอนนั้น รับรองว่าสองคนนี้ต้องกลัวฉี่แตกแน่
อู๋ไป๋คิดร้ายๆ อยู่ในใจ จากนั้นก็หาแผนที่เส้นทางจนเจอ
เปิดดูแวบหนึ่ง แล้วยื่นให้หลินฉิง "ขับตามเส้นทางบนนี้"
หลินฉิงกวาดตามองเขา แล้วส่งเสียงในลำคอ "อืม"
อู๋ไป๋เกือบจะเก็บหมัดไม่อยู่
ถ้าไม่มีคนคุ้มครอง สองคนนี้ ออกไปอยู่ได้ไม่เกินสามวัน
อู๋ไป๋กลัวว่าตัวเองจะอดใจไม่ไหวจับสองคนนี้กดถูกับพื้น จึงหมุนตัวออกจากห้องควบคุม
"อะไรกัน? ทำเป็นเก๊กจัง" หลินฉิงหน้าเต็มไปด้วยความดูถูก "รับไม่ได้สุดๆ ที่มีคนมาเก๊กใส่หน้าฉัน ชี้นิ้วสั่ง ทำหน้าชวนต่อย"
"ถ้าไม่ติดว่าแก่กว่า ข้าคงอัดมันไปแล้ว"
เหลียงหย่วนเสริม "จริงอย่างว่า แก่ปูนนี้แล้วยังจะไปเมืองสาวงามอีก แก่ไม่สำนึก ของมันยังใช้ได้อีกเหรอ?"
ทั้งคู่หัวเราะอย่างลามกออกมา
อู๋ไป๋หูไวตาสว่าง ได้ยินคำพูดของทั้งสองชัดถนัด ขบกราม แล้วหมุนตัวเดินออกไป
ออกจากห้องควบคุม อู๋ไป๋มาที่ดาดฟ้าเรือ มองน้ำทะเลที่ซัดส่าย ไม่รู้ว่ากำลังคิดอะไร?
...สองชั่วโมงต่อมา แววตาของอู๋ไป๋หรี่ลงเล็กน้อย
ไกลออกไป โครงร่างของเกาะเล็กๆ สี่เกาะปรากฏเลือนราง เกาะเล็กสามเกาะโดยรอบล้อมเกาะที่ใหญ่กว่าตรงกลาง