ก็เพราะลูกสาวของพวกคุณมีสายเลือดเผ่ามารน่ะสิ แค่ชั่วพริบตา อู๋ไป๋ก็เกือบหลุดปากพูดออกไป
ดีที่ไหวตัวทัน คำพูดที่จวนจะเอ่ยก็เปลี่ยนเป็น “คุณลุงคุณป้า หออสูรทมิฬเป็นเพราะมองเห็นความสามารถด้านการเงินของตั้นจวงครับ”
ความร้อนรนของสองผู้เฒ่าแทบจะล้นทะลักออกมาจากดวงตา จ้องเขม็งมาที่อู๋ไป๋
“พูดตรง ๆ ก็คือ หออสูรทมิฬต้องการให้ตั้นจวงหาเงินให้พวกมัน”
“ดังนั้น ตั้นจวงก็เปรียบเสมือนต้นไม้เงินต้นทองสำหรับพวกมัน พวกมันจะไม่ทำร้ายตั้นจวง และยังต้องบำรุงเลี้ยงดูอย่างดีด้วย”
อู๋ไป๋ทำได้เพียงโกหกไปก่อน บอกพวกเขาว่าตั้นจวงเป็นสายเลือดเผ่ามาร พวกเขาก็อาจจะไม่เข้าใจ
เป็นไปตามคาด เมื่อได้ยินว่าลูกสาวไม่ได้ทุกข์ทรมาน สองสามีภรรยาก็โล่งอก
หลินเสียงหรงเป็นยอดฝีมือในวงการธุรกิจยังไงก็ตาม ในไม่ช้าก็สงบสติกลับมาได้ “นายติดต่อพวกมันได้ไหม? ถ้าพวกมันแค่ต้องการเงิน ฉันให้ได้”
สิ่งที่ตระกูลหลินไม่เคยขาดเลยก็คือเงิน
แต่อู๋ไป๋กลับส่ายหน้า “คุณลุงหลิน คนพวกนี้ละโมบไม่รู้จักพอ ต่อให้ยอมยกตระกูลหลินทั้งหมดให้ก็ไร้ประโยชน์ พวกมันต้องการเงินมากกว่านั้นอีก”
“พวกคุณวางใจเถอะครับ ผมจะพาตั้นจวงกลับมาอย่างปลอดภัยแน่นอน”
“ตอนนี้ผมกำลังส่งคนไปสืบว่าตั้นจวงถูกขังไว้ที่ไหน? ขอแค่สืบพบ ก็จะเข้าไปช่วยเธอออกมาได้ทันที”
สองสามีภรรยาหลินเสียงหรงเต็มไปด้วยความร้อนใจและกังวล
ตวนมู่จิ้งขยับเข้ามาใกล้ จับมืออู๋ไป๋แล้วอ้อนวอนว่า “อู๋ไป๋ คุณป้ารู้ถึงความสามารถของนาย นายต้องพาตั้นจวงกลับมาอย่างปลอดภัยนะ”