"ขอแค่เจ้าเชื่อฟังแต่โดยดี ข้าก็จะไม่ทำร้ายเจ้า"
"แน่นอน ถ้าเจ้าอยากกลายเป็นยายแก่หน้าเหี่ยว ก็ลองหนีดูได้ ข้าไม่ห้าม"
อู๋ไป๋พูดพลางยิ้ม
ถังเป่าเอ๋อร์จ้องอู๋ไป๋อย่างเจ็บใจ "ปล่อยข้าก่อน" เท้าเธอยังถูกอู๋ไป๋หนีบอยู่ ท่วงท่าไม่งามเลย
อู๋ไป๋ปล่อยเท้าเธอ "ไปเถอะ ออกไปข้างนอกค่อยคุย ไม่รู้ว่าพวกเธอผู้หญิงชอบวิ่งเข้าห้องน้ำกันนักหนาทำไม ไม่กลัวเหม็นหรือไง"
"มีแต่เธอแหละที่เหม็น ไอ้ผู้ชายตัวเหม็น ส่วนข้าหอมจะตาย"
อู๋ไป๋หัวเราะ "ตอนข้าทำกับข้าวใช้เหล้าหมักเนื้อ สิบกว่านาทีก็ซึมเข้าเนื้อ พวกเธอผู้หญิงทาครีมบำรุงบนหน้าทุกวัน สงสัยหมักจนซึมทั่วแล้ว ไม่หอมได้ไง"
"ชิ เทพธิดาองค์นี้รูปโฉมงดงามโดยกำเนิด ไม่เคยใช้เครื่องสำอาง"
อู๋ไป๋เบือนสายตาในใจ เอื้อมมือเปิดประตูห้องน้ำ
พอเปิดประตู ก็เห็นคนยืนรอเข้าห้องน้ำอยู่หลายคน
เห็นอู๋ไป๋กับถังเป่าเอ๋อร์ออกมาก็พากันยิ้มแบบมีเลศนัย
พวกคนลามก... อู๋ไป๋นึกบ่นในใจ
ถังเป่าเอ๋อร์ชะงักไป ใบหน้าสวยแดงซ่านทันที
ให้ตายสิ!
อู๋ไป๋มองเธอแวบหนึ่ง รู้สึกจนคำพูด หน้าแดงทำไมกัน แรกเริ่มก็ไม่ได้ทำอะไรเลย แบบนี้มันเหมือนไปทำอะไรมาจริง ๆ
"ขอโทษด้วยนะครับที่ทำให้ทุกคนเสียเวลา"
อู๋ไป๋ยิ้มอย่างขอโทษ กำลังจะเดินจากไป
"เฮ้ยเพื่อน เล่นได้เนียนดีนี่"
"เมื่อกี้พวกเราฟังอยู่นอกประตูตั้งนาน สุดยอดจริง ๆ พวกเรายังเกรงใจไม่กล้าเข้าไปรบกวน"
"เฮ้ยเพื่อน ช่างมีวาสนานัก..."
คนที่รอเข้าห้องน้ำหลายคนพูดพลางยิ้มกรุ่มกริ่ม