โถงหลักตระกูลหลี่ แสงไฟสว่างไสว
หลี่หงไห่แม้จะอายุห้าสิบกว่าแล้ว แต่ดูแลตัวเองดี ดูไม่แก่เลย อยู่ในตำแหน่งสูงมานาน ร่างกายแผ่แรงกดดันจาง ๆ ออกมา
ทว่าตอนนี้แม้จะนั่ง แต่ก็โค้งตัวเล็กน้อย สีหน้าเคารพนอบน้อมมองชายชราชุดดำที่นั่งนิ่งดั่งขุนเขาบนโซฟาฝั่งตรงข้าม
นอกจากนี้ยังมีชายวัยห้าสิบต้น ๆ คนหนึ่ง หว่างคิ้วคล้ายหลี่หงไห่ ดวงตาขุ่นมัว เขาคือพี่ใหญ่ตระกูลหลี่ หลี่หงเหยา
หลี่หงเหยาและหลี่หงไห่ต่างโค้งตัว แสดงความเคารพอย่างสูงสุดต่อชายชราชุดดำ
ทั้งสามกำลังหารือเรื่องอะไรอยู่?
“ปัง!”
เสียงดังสนั่น!
หลี่หงไห่และหลี่หงเหยาตกใจจนสมองชา ยังไม่ทันตั้งตัว ชายชราชุดดำข้าง ๆ ก็ลงมือรวดเร็วปานสายฟ้า คว้าไหล่ทั้งสองคนถอยออกไป
รถเก๋งเบนซ์สีดำคันหนึ่ง พุ่งชนประตูโถงหลักพังเข้ามา
โซฟาถูกชนกระเด็น โต๊ะกาแฟแตกละเอียด กระทั่งรถพุ่งไปชนชั้นวางของประดับราคาแพงที่ตั้งอยู่ด้านในติดผนังพังเสียหาย รถถึงหยุด
ทั่วทั้งโถงหลัก ระเกะระกะไปหมด!
หลี่หงไห่และหลี่หงเหยาตกใจจนอึ้ง
อยู่ ๆ รถยนต์คันหนึ่งพุ่งชนเข้ามา ถ้าไม่ใช่เพราะชายชราชุดดำลงมือ สองคนนั้นคงถูกชนตายไปแล้ว
ตามมาด้วยความโกรธแค้นไม่รู้จบ สองคนจ้องมองรถที่หัวรถบุบบี้อย่างดุร้าย
“อู๋ไป๋ แกมันบ้า”
ถังเป่าเอ๋อร์ขยี้หัวที่ยังมึนงง ผิวขาวบนหน้าผากแดงเป็นหย่อมใหญ่ ตวาดใส่อู๋ไป๋ด้วยความโมโห