หลินฉิงแทบฉี่แตกใส่กางเกง ใจด่าอู๋ไป๋ไม่หยุด ฉันเป็นพี่ใหญ่ของนายนะ มีเอ็งมาแกล้งกันแบบนี้รึ?
มองดูผู้คนล้มระเนระนาด กระอักเลือดบาดเจ็บ...เมืองสาวงามบ้านพ่อสิ
เขาอยากหนี ที่นี่อันตรายเกินไปแล้ว
ผลคือ เพิ่งพูดจบ ก็เห็นชาวเกาะคนหนึ่งเสื้อผ้าหลุดลุ่ย เท้าใส่เกี๊ยะวิ่งพรวดเข้ามา
นอกจากนั้นยังมีกลุ่มศิษย์สำนักมังกรดำอีกกลุ่มที่ได้ยินเสียงดังก็วิ่งกรูกันเข้ามา
ดีที่ตรงนี้กว้างขวางพอ ไม่งั้นคงจุคนมากมายขนาดนี้ไม่ได้
กังมู่รออึกอักไปหมด ชั่วขณะงงว่ามันเกิดเรื่องอะไรขึ้น?
เขากำลังพาหญิงสาวสองคนหาความสำราญอยู่ในห้อง พอได้ยินเสียงดัง เสื้อผ้ายังใส่ไม่เรียบร้อยก็รีบวิ่งมา
สายตาเขาถูกดึงดูดด้วยเสียงร้องโหยหวนอันน่าสะพรึง มองตามเสียงไป ก็เห็นโมรินากะ ชิสึรุนอนอยู่บนพื้น คร่ำครวญด้วยความเจ็บปวด
กังมู่รอเงาร่างไหววูบพุ่งเข้าไป
"คุณโมรินากะ คุณ..."
เดิมทีเขาอยากถามว่าเกิดอะไรขึ้น? แต่กลับได้เห็นครึ่งฝ่าเท้าที่แหลกเหลวเป็นเนื้อเลือดของอีกฝ่ายพอดี ก็ต้องสูดลมหายใจเย็นเยียบเฮือก
ทันใดนั้น เขาก็เห็นโอดะอิจิยะที่นอนสิ้นลมอยู่บนพื้น
โมรินากะ ชิสึรุเห็นกังมู่รอ ก็ชี้อู๋ไป๋พลางตะโกนลั่น: "คุณกังมู่รอ ฆ่ามัน มันเป็นคนฆ่าคุณโอดะ"
สายตากังมู่รอเคลื่อนไปยังอู๋ไป๋ ค่อย ๆ คมกริบขึ้น อาบไปด้วยจิตสังหาร
"ฉัวะ!"
ประกายเย็นวาบ ดาบซามูไรที่เอวของกังมู่รอถูกชักออกจากฝัก
อู๋ไป๋สีหน้าเปลี่ยนเล็กน้อย พูดเรียบ ๆ ว่า: "มาดีเลย จะได้ไม่ต้องไปหาถึงที่"