หลินฉิงและเหลียงหย่วนเต็มไปด้วยความตื่นเต้น
เจ้าเล่ห์เฒ่ารู้ดีแก่ใจ ที่ที่อู๋ไป๋บอกว่าสนุกคือสำนักมังกรดำ
นั่นมันการตีกันเป็นกลุ่มหรือ?
มันคือการต่อสู้เอาชีวิต เป็นการเข่นฆ่ากันถึงตาย ถึงตอนนั้นต้องเลือดนองแม่น้ำ แขนขาขาดกระจุยกระจาย ราวกับนรกบนดิน
ไอ้สองคนนี้นึกว่าอะไรที่สนุก หัวเราะคิกคักกันใหญ่
ถ้าตอนนั้นไม่ฉี่ราดก็ถือว่าประสาทเหล็กแล้ว
เจ้าเล่ห์เฒ่ามองทั้งสองคนด้วยความเห็นใจ อู๋ไป๋นี่มันเจ้าเล่ห์ เจ้าความคิดเจ้าเล่ห์เพทุบายเต็มไปหมด
แต่โดยไม่ทันตั้งตัว เขาเห็นถังเป่าเอ๋อร์ถือการ์ดใบหนึ่งอยู่ในมือ ดวงตาพลันเป็นประกาย รีบยิ้มแป้นแปดเข้าไปใกล้:
"คุณหนูถัง ถืออะไรอยู่ในมือครับ?"
"การ์ดไง พี่ชายให้มา"
เจ้าเล่ห์เฒ่าแทบน้ำลายหก อู๋ไป๋เป็นคนใจกว้างกับคนของตัวเองเสมอ แน่นอน ยกเว้นเขา แม้จะเจ็บปวด แต่มันคือความจริง
อู๋ไป๋จะขี้เหนียวกับน้องสาวตัวเองได้ยังไง? ในการ์ดใบนี้ต้องมีเงินไม่น้อยแน่
"คุณหนูเป่าเอ๋อร์ ในการ์ดมีเงินเท่าไหร่ครับ?"
"ไม่รู้สิ พี่ชายก็ลืมไปแล้ว"
เจ้าเล่ห์เฒ่ายิ้มเต็มหน้า "ผมรู้ว่ามีตู้เอทีเอ็มอยู่ใกล้ ๆ เดี๋ยวพาไปเช็คดีไหมครับ ดูว่าสรุปมีเงินเท่าไหร่กันแน่?"
"ผมบอกเลยนะ พี่ชายคุณน่ะขี้เหนียวจะตาย บางทีนี่อาจเป็นการ์ดเปล่าก็ได้"
ถังเป่าเอ๋อร์ตอบอย่างจริงจัง: "ไม่มีทาง พี่ชายฉันไม่มีวันให้การ์ดเปล่าหรอก"