อู๋ไป๋พูดคุยกับทุกคนอยู่ครู่หนึ่งแล้วจึงบอกให้พวกเขารีบพักผ่อน
เขากลับไปที่ห้อง กำชับอสูรวิญญาณสายฟ้าให้ดูแลถังถัง จากนั้นก็จากไปอย่างเงียบกริบ
… โรงน้ำชาอวิ๋นอี้
ในห้องหนึ่งของลานด้านหลัง
"เจ้าบอกว่าอู๋ไป๋กลับมามีชีวิต?"
น้ำเสียงของหยวนจื่อเว่ยเต็มไปด้วยความตกตะลึง
ซ่างกวนอวี่เฟยพยักหน้าเล็กน้อย
ลั่วเหวินหมิงตกใจ "ได้ยินว่าเจ้าตำหนักที่หกแขนขาดไปข้างหนึ่ง แม้ตอนนี้จะต่อแขนกลับเข้าไปแล้ว แต่คนยังพักรักษาตัวอยู่"
"ได้ยินว่าตอนนั้นอู๋ไป๋หมดลมหายใจไปแล้ว เหตุใดผ่านไปแค่สัปดาห์เดียวก็ปรากฏตัวครบถ้วนสมบูรณ์?"
โจวหงว่า "แม้จะไม่เคยพบอู๋ไป๋ แต่ทุกครั้งที่ได้ยินชื่อนี้ มักทำให้ข้ารู้สึกหวาดหวั่นอยู่เสมอ"
"อู๋ไป๋กลับมาแล้วครั้งนี้ ต้องแก้แค้นแน่ ข้าคิดว่าพวกเราควรจะไปให้เร็วที่สุด"
หยวนจื่อเว่ยและคนอื่น ๆ พยักหน้าเล็กน้อย
กู้เจ๋ยพูดอย่างเหี้ยมเกรียม "พวกเราไปกันเดี๋ยวนี้เลย รอให้อู๋ไป๋วางแผน แก้แค้นพวกเรา ถึงตอนนั้นอยากไปก็ไปไม่ได้"
หยวนจื่อเว่ยมองไปทางซ่างกวนอวี่เฟย "ท่านทูตพิเศษหลินยังติดต่อไม่ได้หรือ?"
ซ่างกวนอวี่เฟยส่ายหน้า
"หนึ่งสัปดาห์แล้ว ไม่เห็นเป็นไม่เห็นตาย ท่านทูตพิเศษหลินเกรงว่าคงมีเคราะห์" กู้เจ๋ยหัวเราะอย่างน่าขนลุก
ซ่างกวนอวี่เฟยมองเขาทีหนึ่ง ใบหน้าไม่สู้ดี
กู้เจ๋ยหัวเราะร้าย "แม่หนูซ่างกวน ท่านทูตพิเศษหลินต้องเคราะห์ร้ายแน่แล้ว เจ้าอยู่ที่เมืองจิ้นเจียงต่อไป ต้องถูกอู๋ไป๋แก้แค้น สู้ไปกับข้าดีกว่า ข้ารับประกันความปลอดภัยให้เจ้ากับน้องสาวได้"