ความแรงลมในน่านน้ำพายุลดลงมาอยู่ที่ระดับ 1
จำนวนผู้รอดชีวิตลดฮวบ
เหมือนวงแหวนพิษของเกมแบทเทิลรอยัล เมื่อถึงเวลา ผู้เล่นที่อยู่ในวงแหวนพิษจะถูกสังหารทั้งหมด
แต่พื้นที่กันชนต่างออกไป ที่นี่ไม่มีหนอนยักษ์ คลื่นลมสงบ กลางทะเลยังมีเกาะร้างเส้นผ่านศูนย์กลางหลายร้อยเมตร
ชายผู้หนึ่งสวมชุดว่ายน้ำหนังฉลามขึ้นฝั่งอย่างทุลักทุเล
นั่นคือหยางอี้ เขาว่ายน้ำมาโดยเกาะเศษไม้ที่แตก ว่ายมาเกือบสองไมล์ทะเล!
บนเศษไม้ยังมีหญิงสาวอีกคนนอนคว่ำอยู่
"ซูหน่า... เธอนี่หนักกว่าที่ฉันคิดอีก!" หยางอี้หอบพลางบ่น
เหตุผลที่เขาเลือกทิศทางนี้ จริง ๆ แล้วยังมีอีกข้อ
คือเส้นทางนี้มีเกาะเล็ก ๆ อยู่ ตั้งอยู่ริมพื้นที่กันชน ไม่ไกลนัก
หากเรือจมลงอย่างเคราะห์ร้าย พวกเขายังพอว่ายน้ำมาขึ้นเกาะนี้ พักเท้าชั่วคราวได้
แต่หยางอี้ประเมินระยะทางสองไมล์ทะเลต่ำไป
ว่ายมาถึงครึ่งทาง ค่าพลังของเขาก็ลดเหลือศูนย์
หากไม่ใช่เพราะสภาวะบ้าคลั่งที่ใช้ค่าเลือดแทนค่าพลังได้ เขาคงกลายเป็นหนึ่งในผู้จมน้ำตายไปแล้ว
ขึ้นฝั่งแล้ว เขาไม่อยากทำอะไรอีกทั้งนั้น ทิ้งตัวนอนแผ่เป็นท่ากางแขนกางขาบนหาดทราย ราวกับปลาตาย
ข้าง ๆ เขา ยังมีปลาตายอีกตัว นั่นคือซูหน่าซึ่งหมดสติเพราะค่าพลังต่ำเกินไป
ที่จริงเธอว่ายน้ำเก่งอยู่ แต่ค่าพลังมีจำกัด ดังนั้นครึ่งหลังจึงถูกหยางอี้ลากมาจนถึงฝั่ง
เพราะเหตุนี้ ค่าเลือดของหยางอี้จึงร่อยหรอลงเช่นกัน เหลือเพียง 17
เขาเช็คหน้าต่างค่าพลัง
สติ: 42/100
ค่าพลัง: 0/100
ค่าเลือด: 17/100
นับว่าเส้นด้ายบางเฉียบจริง ๆ!
แม้เรือเมิ่งเหยี่ยนจะจมลง แต่หยางอี้ก็ยังไม่สิ้นหวัง
ตั้งแต่ตอนที่เรือจอมนักษัตรจม ซูหน่าก็แบ่งปันข้อมูลการจมของเรือให้เขาทราบ