ตกกลางคืน หยางอี้นอนบนเตียง
ตามปกติ ก่อนนอนเขาจะดื่มน้ำมะพร้าวเติมพลังสดชื่นหนึ่งขวด
แต่วันนี้ เขามีตัวเลือกเพิ่ม คือดื่มยาเวทมนตร์ไร้สีแทน
ยาเวทมนตร์นี้มีฤทธิ์ฟื้นฟูพลัง น่าจะดี ซูหน่าคงไม่หลอกเขาหรอก...
งั้นจะดื่มหรือไม่ดื่มดี?
หยางอี้พิจารณาขวดยาเวทมนตร์นี้อย่างละเอียด มันใสไม่มีสี เหนียวข้น และภายในยังมีขายาว ๆ ลอยอยู่หลายเส้น
หากวางไว้ในที่มืด มันจะเรืองแสงอ่อน ๆ ออกมาด้วย
คิดอยู่ไม่กี่นาที หยางอี้ก็ตัดสินใจลองดื่มสักหน่อย
ลงทุนไปตั้งมาก ก็ต้องลองดู!
ดื่มครึ่งเดียวก่อนก็ได้!
เขาบีบจมูก ไม่คิดว่าของเหลวเหนียวข้นนี้มีส่วนประกอบอะไร เปิดฝา แล้วลองดูดของเหลวออกมาเล็กน้อย
แต่ใครจะรู้ว่าของเหลวนี้เหนียวถึงขนาดกัดก็ไม่ขาด!
แถมยังเหม็นเหมือนก้อนสไลม์ที่อยู่ในท่อระบายน้ำ
หยางอี้กลั้นอาการคลื่นไส้ ขย้ำขายาว ๆ ข้างในให้ละเอียด แล้วกลืนลงไปอึกหนึ่ง
[คุณดื่มน้ำมนตร์นิรนาม]
ยาเวทมนตร์เพิ่งไหลลงหลอดอาหารของหยางอี้ ความอุ่นก็แผ่ซ่านจากกระเพาะไปทั่วร่าง กวาดความอ่อนล้าให้หายวับ!
"ได้ผลดีขนาดนี้?"
ทันใดนั้น บันทึกก็เด้งเตือนขึ้นมา
[ฟื้นฟูพลัง 30 หน่วย อัตราฟื้นฟูพลังเพิ่มขึ้น 125% ต่อเนื่อง 8 ชั่วโมง]
"สุดยอด!"
แต่ทันใดนั้น เขารู้สึกผิดปกติ หลายส่วนของร่างกายเริ่มคั่งเลือด อย่างเช่นตา อย่างเช่น....
[คุณเข้าสู่สภาวะตื่นตัว สภาวะตื่นตัวต่อเนื่อง 1 ชั่วโมง]
"บัดซบ! ข้ารู้อยู่แล้วว่าไอ้นี่มันมีปัญหา!"
หยางอี้ตาแดงก่ำ ลุกขึ้นนั่งทันที ข้อมูลของยาเวทมนตร์จึงปรากฏขึ้น