หยางอี้เล่าเรื่องเสื้อสเวตเตอร์ขนไฟและเกาะให้ซูหน่าฟัง
นางก็เห็นด้วยที่จะไปดูที่นั่น
เพราะเกาะมีทรัพยากรอุดมสมบูรณ์กว่า หากพบก็ไม่ควรพลาด เว้นแต่มันจะอันตรายเกินไป
อันตรายในที่นี้รวมถึงสิ่งมีชีวิตลึกลับบนเกาะ และผู้เล่นอื่นที่คิดร้ายด้วย
“หากบนเกาะมีสิ่งมีชีวิตประหลาดอะไร ข้าขอสักสองสามตัวเป็นตัวอย่าง!” ซูหน่ายื่นข้อเสนอ
นี่อาจเป็นเหตุผลหลักที่นางเห็นด้วยให้ไปเกาะ
สองวันต่อมา หยางอี้มาถึงบริเวณใกล้เกาะแล้ว
ที่นี่มีเกาะอยู่จริง มีเส้นผ่านศูนย์กลางประมาณห้ากิโลเมตร ดูได้จากแผนที่เดินเรือ
หากหยางอี้ต้องการไป อันที่จริงพร้อมไปได้ทุกเมื่อ
แต่ก่อนไป ต้องจัดการอันตรายที่ซ่อนอยู่เสียก่อน!
จากการสังเกตสองวันนี้ เขาเข้าใจแล้วว่าหูเหว่ยกำลังทำอะไร
เขากำลังตกปลา โดยใช้เหยื่อล่อให้ผู้เล่นคนอื่นขึ้นเกาะ
ส่วนบนเกาะดูเหมือนจะมีสิ่งมีชีวิตที่อันตรายมากหรือกับดักบางอย่าง ซึ่งทำให้ผู้เล่นที่ขึ้นเกาะตายอย่างรวดเร็ว
หลังจากผู้เล่นตาย หูเหว่ยก็เข้ามายึดและแยกชิ้นส่วนเรือไร้เจ้าของ ได้เสบียงจำนวนมาก
นี่เป็นพฤติกรรมที่ไร้ศีลธรรมแต่ได้กำไรมหาศาล ทว่ามิใช่ไร้ความเสี่ยง
ไม่มีใครรู้ว่าผู้เล่นที่มาคือใคร
หากเจอคนที่รับมือยาก อย่างเช่นหยางอี้ที่มีสกิลแอบมอง ก็อาจเสียไก่ไม่ได้ข้าวแถมเอาชีวิตเข้าแลก!
หูเหว่ยคงนึกไม่ฝันว่าจะมีดวงตาคู่หนึ่งที่มองข้ามระยะทางและหมอกแห่งสงคราม สอดส่องทุกการเคลื่อนไหวของเขา
จากการสังเกต หยางอี้ได้ข้อมูลมากมาย
ก่อนเข้าใกล้เรือผู้เล่น หูเหว่ยจะใช้กล้องส่องทางไกลดู จนแน่ใจว่าไม่มีใครบนเรือ เขาจึงจะค่อย ๆ เข้าใกล้ แล้วยิงปืนหนึ่งนัดเป็นพิธี หลังจากแน่ใจอีกครั้งว่าไม่มีใครบนเรือ เขาถึงจะลองขึ้นเรือ