80: บรรพบุรุษทั้งหลาย วันนี้ก็ยังกลับตัวไม่สำเร็จหรือ

ตอนที่ 35 กลับประเทศ

7 นาที· 1.5K คำ

บนเที่ยวบินที่มุ่งหน้าสู่หัวกั๋ว

กู้จิ้งฉือนั่งอยู่ริมหน้าต่างในชั้นหนึ่ง มีผ้าห่มแคชเมียร์บาง ๆ คลุมกาย

เฉิงเย่นั่งอยู่ด้านหลังเยื้องไปทางหนึ่ง หลังตรงแน่ว

ดูท่าเขาคงเพิ่งเคยนั่งชั้นหนึ่งเป็นครั้งแรก ตั้งแต่ขึ้นเครื่องมาก็มีท่าทีไม่ค่อยเป็นธรรมชาติ

ตอนพนักงานต้อนรับบนเครื่องนำผ้าร้อนมาให้ เขาเกือบจะลุกพรวดขึ้นมา กู้จิ้งฉือไม่สนใจเขา เพียงหันหน้าไปทางหน้าต่าง

เซียงเจียงค่อย ๆ เล็กลงเบื้องล่าง

เริ่มจากรันเวย์ของสนามบินไคตั๊ก จากนั้นก็ตึกเก่าแบบตงโหลวและเขตอุตสาหกรรมที่เรียงรายแน่นขนัดทั่วคาบสมุทรเกาลูน

แล้วทั้งเมืองก็หดเล็กลงจนกลายเป็นกองตัวต่อสีเทาอมฟ้า ถูกผืนน้ำของท่าเรือวิกตอเรียโอบล้อมไว้ ราวกับเรือที่พร้อมจะลอยหายไปได้ทุกเมื่อ

เมฆทะลักขึ้นมานอกหน้าต่าง ขาวราวกับหิมะ

เธอกำลังจะได้กลับไปจริง ๆ

กลับไปหัวกั๋ว

ประเทศที่เธอไม่เคยเหยียบย่างไปถึงเลยตลอดสองชาติภพ

ถ้อยคำที่บิดาเคยกล่าวขณะมองมหาสมุทรแปซิฟิกในห้องหนังสือที่ซานฟรานซิสโกผุดขึ้นมาในใจอีกครั้ง

“ระยะทางที่ไกลที่สุดในโลกไม่ใช่มหาสมุทรแปซิฟิก แต่เป็นตั๋วเครื่องบินหนึ่งใบ ลูกซื้อตั๋วได้ก็จริง แต่เครื่องบินไม่ยอมให้ลงจอด”

ตอนนี้เครื่องบินกำลังบินอยู่

มันกำลังข้ามทะเลผืนเดิมที่ครั้งหนึ่งโชคชะตาเคยขวางกั้น มุ่งหน้าไปยังทิศทางที่บิดาเรียกว่า ‘บ้าน’

นิ้วของเธอเผลอกำชายผ้าห่มแน่นขึ้นโดยไม่รู้ตัว

“คุณหนู รับเครื่องดื่มอะไรไหมครับ?”

เฉิงเย่โน้มตัวมาจากด้านหลังเยื้องไปทางหนึ่ง เอ่ยถามเสียงเบา

“ไม่ต้อง”

เธอไม่ได้หันกลับไป

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป