80: บรรพบุรุษทั้งหลาย วันนี้ก็ยังกลับตัวไม่สำเร็จหรือ

ตอนที่ 28 เริ่นหย่วนโจว

7 นาที· 1.5K คำ

ในที่สุดเฉิงเย่ก็เงยหน้าขึ้นมาสบตาเขาตรง ๆ

ความเย็นชาในดวงตาคู่นั้นเยียบเย็นยิ่งกว่าคำพูดของกู้จิ้งฉือเมื่อครู่เสียอีก

“ข้าไม่คู่ควร”

— เขาพูดด้วยน้ำเสียงเรียบเฉยราวกับกำลังรายงานสภาพอากาศ “แต่ข้ายืนอยู่ตรงนี้แล้ว หากไม่พอใจ ก็ลองดูสิว่าจะไล่ข้าออกไปได้หรือไม่”

หลินจ่านเผิงตัวแข็งทื่อไปทั้งร่าง

กู้จิ้งฉือกลับยิ้ม นางตบแขนเฉิงเย่เบา ๆ ก่อนหันไปพูดกับเหลียงเหม่ยอวิ๋น

“คุณนายเหลียง วันนี้เป็นวันมงคล ข้าไม่ถือสาลูกพี่ลูกน้องก็แล้วกัน แต่รบกวนกลับไปบอกเขาด้วยว่า คนของข้า อย่าแตะต้อง แตะแล้วข้าไม่พอใจ”

พูดจบ นางก็รับแก้วแชมเปญจากมือเหอเจ้าเชียนกลับมา ชูให้เหลียงเหม่ยอวิ๋นเล็กน้อย แล้วเตรียมจะหันหลังจากไป

*

ทว่าในเวลานั้นเอง ฝูงชนก็แหวกออกเป็นช่องทางขึ้นมาอย่างกะทันหัน

ชายชราผมขาวโพลน สวมสูทสามชิ้นสีเทาเข้ม เดินออกมาจากฝูงชนอย่างเชื่องช้า

ดูจากรูปร่างหน้าตาแล้ว เขาน่าจะมีอายุราวเจ็ดสิบปี

ร่างผอมเพรียวแต่แผ่นหลังเหยียดตรง มือหนึ่งถือไม้เท้าไม้มะเกลือ เขาดูราวกับหนังสือเก่าปกปิดทองเล่มหนึ่ง

สงบนิ่ง สูงศักดิ์ และมีบารมีโดยไม่ต้องแสดงอำนาจ

คนรอบข้างมีผู้จำเขาได้แล้ว ต่างพากันหลีกทาง พลางเรียกเสียงเบาว่า “ท่านเริ่น”

กู้จิ้งฉือไม่ได้ขยับ

นางไม่รู้จักชายชราผู้นี้ แต่จากปฏิกิริยาของแขกเหรื่อรอบตัว ก็บอกได้ว่าฐานะของเขาไม่ธรรมดา

ชายชราเดินมาหยุดตรงหน้านาง แล้วพินิจนางอยู่ครู่หนึ่งด้วยสายตาอ่อนโยนอย่างยิ่ง

จากนั้นก็พยักหน้าเล็กน้อย เอ่ยประโยคหนึ่งที่ทุกคนในงานได้ยินทั่วกัน

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป