จ้าวซีตวาดเสียงต่ำ มือซ้ายถือดาบพุ่งเข้าใส่สวี่จิ้งหยางอย่างรวดเร็ว
สวี่จิ้งหยางดูเพียงสองกระบวนท่า ก็มั่นใจได้ว่าจ้าวซีแท้จริงแล้วไม่ถนัดใช้ดาบ
แม้ว่าวรยุทธ์ของนางจะนับว่าไม่เลว แต่กระบวนท่าที่ฝึกมาล้วนตื้นเขิน คิดว่าก่อนหน้านี้คงไม่เคยฝึกฝนอย่างหนัก
เมื่อนึกถึงเรื่องนี้ สวี่จิ้งหยางถึงกับยังมีเวลาเหม่อลอยไปชั่วขณะ
ครั้งนั้นนางคิดว่าตนกับจ้าวซีมีเป้าหมายเดียวกัน จึงเคยอดทนให้นางหลายครั้ง
บัดนี้เมื่อนึกย้อนกลับไป จ้าวซีมิได้ต้องการสถาปนาแม่ทัพหญิงขึ้นมาจริง ๆ เพียงแต่เหมือนกับพี่ชายของนางอย่างจ้าวเยี่ยน หาข้ออ้างอันชอบธรรมมาปกปิดความเห็นแก่ประโยชน์ส่วนตนเท่านั้น
ช่างน่าขันนัก!
สวี่จิ้งหยางเบี่ยงตัวเล็กน้อย หลบคมฟันอันดุดันแต่เก้กังของจ้าวซี ลมดาบเฉียดผ่านฉลองพระองค์รูปงูมังกรของนางไป
เมื่อจ้าวซีฟันพลาด ข้อมือก็พลิกเปลี่ยนเป็นฟันขวาง สวี่จิ้งหยางก้มตัวเอนไปด้านหลังอย่างผ่อนคลาย คมดาบกวาดผ่านปลายจมูกของนางไปอีกครั้ง
ยังไม่ทันที่จ้าวซีจะได้ตอบสนอง สวี่จิ้งหยางก็ถอยกระโดดอย่างแผ่วเบา เพียงไม่กี่ก้าวก็ทิ้งระยะห่างออกไป
เร็วเหลือเกิน เร็วเกินไปแล้ว!
จ้าวซีหอบหายใจเบา ๆ ในใจเริ่มมีความหงุดหงิดเพิ่มขึ้นหลายส่วน
เหตุใดถึงฟันนางไม่โดนเสียที!
“ช้าเหลือเกิน” มู่เตากอดอก ส่ายหน้าให้ซินอีที่อยู่ข้างกาย
ซินอีอดพูดไม่ได้ว่า “คราวก่อนตอนแม่ทัพฝึกวรยุทธ์กับพวกเรา ท่านยังไม่ปรานีเช่นนี้ แถมยังไม่ออมมือเลยสักนิด”