ภายนอกยังแสดงเป็นคู่เข้าหอหยกชื่นมื่นฤทัยจอมปลอม เป็นสามีภรรยาคู่รักที่สุขสมยิ่ง
ไม่ต้องเอ่ยถึงเรื่องอื่น ในแวดวงชนชั้นสูงอย่างน้อยก็ล้วนรู้กันทั่วว่า อ๋องจิ้นและพระชายาแห่งจิ้นรักใคร่กลมเกลียวกันไม่น้อย
ทั้งยังเคยได้รับพระราชทานคำชมจากฝ่าบาทอยู่หลายคราครั้ง
หลังจากฟังฟู่จืออี้ขยายความจบ ลู่เจินเจินก็ต้องยกนิ้วโป้งให้คู่อ๋องจิ้นด้วยเช่นกัน
นี่ช่างเป็นสามีภรรยาที่สมกันราวสวรรค์สรรค์สร้าง ผลประโยชน์เป็นใหญ่ ร่วมมือกันอย่างราบรื่น!
ทว่าการร่วมมือบนผลประโยชน์เช่นนี้ กลับเหมาะสมกับพวกเขายิ่งกว่าสิ่งที่เรียกว่าเสน่หาความรักกระมัง
เมื่อนึกถึงว่าพระชายาแห่งจิ้นคือผู้หวนคืนชีพ ลู่เจินเจินก็อดรู้สึกคันยุบยิบในใจมิได้
หากยามนี้อยู่ ณ เมืองหลวง ต่อให้ยามค่ำคึกนางก็จะไม่นอนหลับ ต้องหาโอกาสไปรบกวนพระชายาแห่งจิ้นสักหน่อย
เพื่อไต่ถามว่าชาติก่อนเบื้องบนและเบื้องล่างของสกุลโหวล้วนสูญสิ้น เหลือเพียงครอบครัวของฟู่จือหมิง เยว่เจี่ย และฟู่จืออี้ได้อย่างไร
อีกทั้งจุดจบของฟู่จือหมิงและหลิวซือซือสมบูรณ์งดงามถึงเพียงนั้นจริงหรือ?
นางรู้สึกประหลาดใจอยู่ราง ๆ เสมอ
ด้วยจิตใจและสติปัญญาของฟู่จืออี้ หากเขาคิดจะลงมือกับครอบครัวฟู่จือหมิงจริง เขาไม่มีทางปล่อยให้ฟู่จือหมิงมีชีวิตสุขสบายถึงเพียงนั้น สุดท้ายแล้วครอบครัวยังเป็นสุขสืบไป
เช่นนี้ก็เหมือนอ่านตำรามาถึงตอนคับขันที่สุด แล้วก็ขาดหายไป
ทว่าที่สุดแล้วก็รู้ว่ามีผู้ล่วงรู้ตอนจบอยู่ แต่กลับไปเอ่ยถามมิได้ ความรู้สึกเช่นนี้ช่างกัดกร่อนหัวใจยิ่งนัก
ลู่เจินเจินใคร่ครวญอยู่พักหนึ่งก็พลันเหม่อลอย
ฟู่จืออี้เห็นลู่เจินเจินไม่เอ่ยวาจาอยู่นานแสนนาน นิ่งเหม่อไร้จุดหมายก็ไม่รู้ว่ากำลังคิดสิ่งใดอยู่