มีคนถามว่าผู้ใดว่ายน้ำเป็นบ้าง จะลงไปช่วยผู้คนหรือไม่
ทว่าคนส่วนใหญ่กลับถอยหลัง กรุ่นกลัวแม่น้ำเชี่ยวกราก ยิ่งไม่ต้องเอ่ยถึงว่าจะว่ายน้ำเป็นหรือไม่ ต่อให้ว่ายน้ำเป็น สายน้ำก็ไหลเชี่ยวนัก เจี๋ยเกอร์พลัดตกลงไปแล้ว กว่าจะพบเห็นอีกครั้ง ก็ถูกกระแสน้ำพัดห่างออกไปไกลลิบ เห็นเพียงศีรษะดำๆ ผุดขึ้นมาเท่านั้น
หากจะไล่ตามไป สวรรค์เท่านั้นที่รู้ว่ายากเย็นเพียงใด ทั้งยังไม่รู้ว่าจะตามทันหรือไม่
ยิ่งไปกว่านั้น น้ำในแม่น้ำเย็นเฉียบแทงกระดูก หากกระโจนลงไป ผู้แข็งแรงดีก็ยังต้องถูกความหนาวเหน็บทำร้ายให้ป่วยไข้ได้
เส้นทางเนรเทศยังเหลืออีกครึ่งทาง หากหนาวป่วยไข้ขึ้นมา ทั้งไม่มีหมอไม่มียา จะทนผ่านไปได้อย่างไร ชีวิตตนเองก็ย่อมเป็นชีวิตมิใช่หรือ
ต่อให้มีชายหนุ่มฉกรรจ์ใจหวั่นไหวอยู่บ้าง ก็ถูกคนในครอบครัวรั้งตัวเอาไว้
คนหนุ่มฉกรรจ์เหล่านี้ ล้วนเป็นความหวังและที่พึ่งของทั้งครอบครัว หากเกิดเหตุไม่คาดฝันเพราะไปช่วยเหลือบุตรของผู้อื่น แล้วคนแก่และเด็กในครอบครัวจะทำเช่นไร
ด้วยเหตุนี้ ต่อให้เสียงร่ำไห้ของอนุหวงจะดังสะเทือนฟ้า จิตใจแตกสลายจนผู้คนที่ได้ยินล้วนสะเทือนใจ แต่ก็ไม่มีผู้ใดยอมลงน้ำ
กระทั่งนายตรวจได้ยินเสียงเอะอะจึงรีบรุดมา สอบถามสถานการณ์
มองดูแม่น้ำแล้ว เวลาผ่านไปนานถึงเพียงนี้ เด็กน้อยคงถูกพัดพาไปถึงไหนต่อไหนแล้ว
น้ำในแม่น้ำเย็นเฉียบแทงกระดูก ต่อให้เป็นผู้ใหญ่ตกไปก็ยังยากที่จะรอดชีวิต ไฉนเลยเด็กน้อยเล่า มีโอกาสถึงเก้าส่วนที่จะไม่รอดแล้ว
นายตรวจมีสีหน้าผ่อนคลายลงอย่างยากยิ่ง เอ่ยว่า “นี่ก็เป็นเรื่องที่ไม่มีใครอยากเห็น เอาเถิด ทำใจเสียเถิด”