เอาล่ะ ในเมื่อพวกเจ้าไม่กลัวว่าข้าจะสอนองค์หญิงสี่และองค์หญิงชิงหนิงเสียคน ข้าจะต้องกลัวอะไร?
ภาพเลี่ยงภัยนั่นเป็นเพียงสิ่งเล็กน้อย อย่างไรเสียข้าก็เคยเรียนวิชาอนามัยสรีระ และเคยเห็นตำราลับบางฉบับมาแล้ว จะบรรยายไม่ชัดเจนได้อย่างไร?
แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่เมื่อเข้าห้องชั้นในจริง เห็นแววตาใสซื่อบริสุทธิ์ขององค์หญิงสี่และองค์หญิงชิงหนิงจับจ้องมา
ลู่เจินเจินสูดลมหายใจลึก ตัดสินใจว่าจะถวายบทเรียนวิชาอนามัยสรีระแก่ทั้งสองพระองค์ในคืนนี้
นางสอดภาพเลี่ยงภัยไว้ในอกเสื้อ แล้วเริ่มห้องเรียนสรีระของเจินเจิน
เริ่มจากที่สตรีต้องใส่ใจอนามัยเป็นพิเศษ โดยเฉพาะเมื่ออายุยังน้อย ควรคุมกำเนิดสักสองสามปี อย่างน้อยที่สุดรอให้ถึงสิบแปดหรือยี่สิบปี ร่างกายเติบโตเต็มที่เสียก่อนจึงค่อยตั้งครรภ์และมีบุตร จะช่วยลดความเสียหายต่อร่างกายสตรีได้มาก
กระทั่งเมื่อถึงคราวร่วมหอของสามีภรรยา โดยเฉพาะในคืนแรก โดยทั่วไปแล้วสตรีจะไม่ใคร่สบายนัก มักเจ็บปวดและมีโลหิตมากกว่า
ยามนั้นควรระวังสิ่งใด จะหลีกเลี่ยงการบาดเจ็บแก่ตนได้อย่างไร
จงยึดความรู้สึกของตนเป็นสำคัญ อย่าเพราะเขินอายหรือเกรงใจ แล้วกัดฟันทนเก็บงำความเจ็บปวดไว้แต่ลำพัง
ไปจนถึงวิธีฝึกสอนสามีให้ปรนนิบัติตน
คืนนั้น องค์หญิงสี่และองค์หญิงชิงหนิงได้เปิดประตูสู่โลกใบใหม่
แววตาของทั้งสองพระองค์เปลี่ยนจากเขินอาย ตระหนก สั่นสะท้านในรูม่านตา ไปจนถึงร้อนรนอยากทดลอง นับว่าผันแปรรวดเร็วนัก
โดยเฉพาะเมื่อได้ฟังจนจบ องค์หญิงสี่ทรงตบขอบแท่นบรรทมดังฉาด "ข้ายามนี้แกร่งกล้าจนน่าหวั่นเกรง! คืนพรุ่งนี้ข้าจะทดลองให้เต็มที่สักครั้ง"
องค์หญิงชิงหนิงยังทรงปริ่มทุกข์อยู่บ้าง "โอ๊ย ข้าทำได้เพียงรออีกหนึ่งเดือนเท่านั้น"