ข้ามันศิษย์น้องสุดที่รัก จะหยิ่งบ้างผิดไหม

ตอนที่ 14 เจ้ากับข้า ใครจะไปก่อนกัน?

5 นาที· 1.2K คำ

ในมิติหยกพิภพ

“แฮ่ก...แค๊กๆๆ...”

ม่อหลานอีหายใจอย่างทุกข์ทรมาน ใบหน้างามซีดเผือด เหลือเพียงความแค้นอันน่ากลัว

“น่ารังเกียจ! น่ารังเกียจ! น่ารังเกียจ!”

นางสาปแช่งไปพลาง พลังชีวิตในมิติก็แย่งกันพุ่งเข้าไปในอกของนาง ซ่อมแซมรูโหว่ที่เลือดไหลไม่หยุด

“จีอู๋ซวง! น่ารังเกียจนัก!!!”

เซียนผีเฒ่าหันร่างออกมา ร่างกายจางหายไปไม่น้อย มองจากระยะไกลก็เหมือนควันบางๆ

เขาพูดอย่างเหนื่อยล้า: “เจ้าประมาทไปหน่อยในครั้งนี้ หากไม่ใช่เพราะหัวใจของเจ้าอยู่ข้างขวา แม้แต่เซียนทองคำผู้ยิ่งใหญ่ก็ช่วยเจ้าไม่ได้”

ถูกต้อง หัวใจของม่อหลานอีอยู่ข้างขวา และนางเองก็มีรากวิญญาณแสงที่มีความสามารถฟื้นฟูตนเองได้ อีกทั้งยังมีพลังชีวิตของหยกพิภพ บาดแผลนี้ไม่ช้าก็เร็วก็จะหายดี

แต่ความแค้นที่ม่อหลานอีมีต่อจีอู๋ซวงนั้น ไม่มีวันจางหายไปไหน และยังโกรธเซียนผีเฒ่าไปด้วย

“เจ้าไม่บอกหรือว่านางเป็นคนไร้ค่า? เหตุใดนางถึงเก่งกาจเพียงนี้!”

เซียนผีเฒ่าพูดอย่างจนปัญญา: “นางเป็นคนไร้ค่าจริงๆ แต่กลับฝึกฝนจนบรรลุเจตจำนงแห่งกระบี่!”

“เจตจำนงแห่งกระบี่?”

“ใช่! ผู้ฝึกกระบี่และผู้ฝึกกายเหมือนกัน ไม่จำเป็นต้องสนใจรากวิญญาณอะไรทั้งนั้น ผู้ฝึกกายคือฝึกฝนตนเอง ผู้ฝึกกระบี่คือฝึกฝนวิถีกระบี่! ตราบใดที่ผู้ฝึกกระบี่มีกระบี่ในมือ ฝึกฝนจนถึงขีดสุด นั่นคือสิ่งที่น่าเกรงขามที่สุด! ผู้ฝึกกระบี่ที่ควบคุมเจตจำนงแห่งกระบี่ยิ่งน่าสะพรึง กระบี่หนึ่งเดียวทำลายสรรพวิธี พลังหนึ่งเดียวชนะร้อยยุทธ์ เจ้ารู้หรือไม่?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป