ฟ่านอิ๋งอิ๋งถูกคำพูดนั้นทำเอาหน้าแดงก่ำ รีบรับกระติกเก็บความร้อนจากโจวโจวมาแล้วกระดกดื่มโดยไม่สนอะไรทั้งนั้น แต่เพียงวินาทีถัดมาก็พ่นน้ำออกมา ราวกับแมวถูกเหยียบหางจนขนพอง ก่อนจะโวยวายว่า “ร้อนมาก ร้อนมาก ร้อนมาก ร้อนมาก...”
จากนั้นก็วิ่งไปหาก๊อกน้ำ
โจวโจวยักไหล่ส่ายหน้า ช่างเป็นหมูป่าที่ไม่รู้จักของดีเสียจริง
【ฮ่า ๆ ๆ...】
เสียงหัวเราะถาโถมเต็มหน้าจออีกครั้ง
【ความอึดอัดที่อัดแน่นอยู่ในอก จู่ ๆ ก็หายไปหมดเลย】
【โจวโจว ป้ารักหนู จุ๊บ ๆ~~】
【จัดการนังตัวแสบ ต้องยกให้โจวเป่า】
ซูเนี่ยนกับเมิ่งเข่อหลินสบตากัน ทั้งคู่ยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น
ซูหน่วนเดินตามไปด้วยสีหน้าเป็นห่วง
【เทพธิดา อย่าไปเลย...】
【หน่วนหน่วนของเรายังใจดีเกินไปจริง ๆ】
【นั่นสิ ไม่อย่างนั้นตอนนั้นคงไม่โดนน้องสาวรังแกจนเป็นแบบนั้นหรอก】
เจียเป่าก็ตั้งใจจะเดินไปดู โจวโจวคว้ามือเธอไว้
เด็กหญิงถามว่า “พี่โจวโจวคะ แม่หนูเป็นอะไรเหรอ?”
“ไม่เป็นไรหรอก แค่สำลัก แล้วก็โดนน้ำร้อนลวก...” โจวโจวสั่งสอนเจียเป่าอย่างจริงจัง “คราวหน้าก่อนดื่มน้ำร้อน ต้องเป่าก่อนนะ!”
เจียเป่าพยักหน้าอย่างว่าง่าย
【ฮ่า ๆ ๆ เจ้าเล่ห์จริง ๆ เจ้าเล่ห์สุด ๆ】
【ฉันเพิ่งเข้าใจ ใครจะไปแกล้งก็ได้ แต่อย่าไปหาเรื่องโจวโจวเด็ดขาด!】
【เด็กคนนี้แค้นฝังหุ่นจริง ๆ!】
【เขาร้ายจัง แต่ฉันชอบมาก】
【นี่มันเรื่องน่าขำตรงไหนกัน? พวกเธอไม่รู้สึกเหรอว่าเด็กผู้ชายคนนี้ร้ายจนแทบหยดออกมาแล้ว...】
【ไสหัวไป~~~】
【ไสหัวไป~~~】
โจวโจวถามเจียเป่าอีกว่า “อิ่มหรือยัง?”
เจียเป่าพยักหน้า
โจวโจวพูดว่า “ดูเหมือนเธอจะกินแต่ข้าว ไม่ได้กินกับข้าวเลยนะ”
เจียเป่าตอบว่า “หนูเห็นแม่ชอบกิน หนูก็เลยอยากกินน้อยหน่อย จะได้ให้แม่กินเยอะ ๆ”