หานจิ่งเหอจึงต้องลงมือเขียนจดหมายเองก่อน
วันรุ่งขึ้น หลี่เชิ่งลี่ไม่รีบเขียนจดหมายถึงภรรยาที่บ้าน เพียงแต่รีบออกไปทำงาน เขาออกจากบ้านมาหาชีวิตตั้งแต่ยังหนุ่ม นิสัยใจกว้างซื่อตรง คิดไวและเจรจาเก่ง เลยได้เป็นนายหน้ารับเหมาค่าแรงตั้งแต่เนิ่น ๆ
ต่อมาก็ได้พบกับเซี่ยอวิ๋นซู ปัจจุบันภายนอกเป็นหนึ่งในผู้ถือหุ้นของไห่อันก่อสร้าง เหล่าเถ้าแก่ร้านวัสดุก่อสร้างกับหัวหน้าทีมรับเหมาเล็ก ๆ ต้องเรียกเขาว่าผู้จัดการหลี่กันทั้งนั้น
แต่หลี่เชิ่งลี่ก็ไม่ได้อวดอำนาจดูถูกคนเพราะฐานะเปลี่ยนไป เขาขยันขันแข็งอดทน ทำงานหนักมาหลายปีก็หาเงินได้มากมาย ทั้งหมู่บ้านนี้บ้านของพวกเขามีเงื่อนไขชีวิตดีที่สุด สร้างบ้านกระเบื้องหลังใหญ่กันตั้งแต่เนิ่น ๆ แล้ว
สำหรับแม่บ้านอย่างพี่สะใภ้หลี่แล้ว สามีของตนก็คือฟ้า สามีพูดอะไรนางก็ฟังตามนั้น สองสามีภรรยาคนหนึ่งออกไปสร้างอนาคตข้างนอก อีกคนอยู่ดูแลผู้สูงอายุกับลูกที่บ้าน ชีวิตก็ถือว่าแสนสุข
แต่พี่สะใภ้หลี่ฝั่งนี้หลายวันแล้วที่ยังไม่ได้รับโทรศัพท์จากสามี ใจก็เลยอดรู้สึกกระวนกระวายไม่ได้ เกือบทุกวันต้องไปถามที่โทรศัพท์เครื่องเดียวในหมู่บ้าน "เฟิงชิน ผัวฉาไม่โทรกลับมาเลยหรือ?"
เฟิงชินหัวเราะฮา "ไช่เซีย นายคิดถึงผัวแล้วสินะ? ผู้ชายใหญ่โตออกไปหาเงินข้างนอก มีอะไรให้ต้องถามกัน"
พี่สะใภ้หลี่ชื่อกัวไช่เซีย นางหน้าแดงแล้วพูดติด ๆ ต่อ ๆ "ก็เพราะหลายวันแล้วที่ไม่โทรมานี่ ลูกที่บ้านกำลังจะเข้าเรียนมัธยมต้นพอดี ฉันอยากปรึกษาเขาว่าจะไปที่ตำบลหรือที่อำเภอดี"
เฟิงชินขยิบตา "บ้านนายก็ไม่ได้ขาดเงิน เรื่องแค่นี้ต้องไปปรึกษาผัวด้วยเหรอ ถ้าสอบเข้ามัธยมที่เมืองได้ก็ต้องไปที่เมืองอยู่แล้ว!"