ทุกคนต่างมุ่งหน้าไปยังโรงแรม "แบล็กโรส" นั้น หมี่เหยา เหลียนเหอ และฟ่านรั่วหนาน สามคนเดินตามหลังอย่างช้า ๆ เห็นได้ชัดว่ามีความกังวล
แต่ในขณะนั้น หมอกดำโดยรอบเริ่มลอยเข้ามาใกล้พวกเขา และในหมอกดำนั้นราวกับมีบางสิ่งกำลังคำราม
สีหน้าของเหลียนเหอเปลี่ยนไปทันที: "รีบไป"
พูดจบ เขาก็ลากหมี่เหยาไปข้างหน้า หมี่เหยารีบพูด: "ยังมีรั่วหนาน"
จากนั้นเหลียนเหอก็เห็นหมี่เหยากัดฟันพยุงฟ่านรั่วหนาน ซึ่งใบหน้าซีดเผือด เดินกะเผลกไปด้วยกัน พุ่งไปยังโรงแรมข้างหน้าอย่างบ้าคลั่ง
เมื่อเห็นภาพนี้ เหลียนเหอก็เชื่อคำพูดของหมี่เหยาเมื่อครู่ทันที
จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ยินเสียงเขาเรียกและร้องขอความช่วยเหลือจากเธอ มิเช่นนั้น แม้แต่เพื่อนร่วมห้องคนหนึ่งเธอก็ไม่ทิ้ง ไหนจะเขาเล่า
พวกเขาวิ่งฝ่าฝันเข้าไปในโรงแรม หมอกดำด้านหลังหยุดอยู่ตรงน้ำพุหน้าโรงแรมพอดี รอบข้างเต็มไปด้วยหมอกดำ เหลือเพียงด้านโรงแรมที่สว่างไสว
ข้างหน้า เซิ่งหน่วนลากซู่ไป๋เดินตามผู้เล่นเก่าหลายคนเข้าไปในโรงแรม กำลังจะพูดกับซู่ไป๋ ทันใดนั้นก็มืดลงตรงหน้า
ราวกับเวลามิติคลาดเคลื่อน เมื่อลืมตาขึ้นอีกครั้ง เธอก็พบว่าตัวเองอยู่ในห้องนอน ดูเหมือนเป็นห้องพักของโรงแรม ข้างกายไม่มีซู่ไป๋ เหลือเพียงตัวเธอคนเดียว
วิทยุบนหัวเตียงข้าง ๆ กำลังรายงานข่าว พร้อมกับเสียงคลื่น เซิ่งหน่วนได้ยินเสียงผู้หญิงขาด ๆ หาย ๆ จากวิทยุ
"วันที่ 16 มีนาคม 3065 โรงแรมแบล็กโรสเกิดเหตุ... บาดเจ็บล้มตายสาหัส... ประชาชนออกมาชันสูตรโดยพลการ..."
กลาง ๆ เป็นเสียงคลื่นรบกวน ฟังไม่ชัด
เซิ่งหน่วนมองไปที่ปฏิทินข้างหัวเตียง ก็เห็นว่าปฏิทินแสดง: วันที่ 15 มีนาคม 3065
พรุ่งนี้จะเกิดเรื่องหรือ?
ในขณะนั้น หางตาก็เห็นอะไรบางอย่าง เธอหันหน้ากลับไปมองออกไปข้างนอกทันที
ห้องนี้เป็นห้องสวีท เธออยู่ในห้องนอน ด้านนอกเป็นห้องนั่งเล่นและห้องน้ำของโรงแรม