ไม่นานนัก พวกเขาก็ออกเดินทางกันอีกครั้ง...เซิ่งหน่วนนั่งเบื่ออยู่ในรถม้า เปิดม่านออกมองข้างนอกอย่างเซ็งๆ ก็ไปสบตากับสายตาของเซียวเสวียนเย่ที่จ้องมองเธอเหมือนจ้องนักโทษ
สายตาทั้งสองปะทะกัน แล้วเธอก็เห็นเซียวเสวียนเย่หันกลับไปอย่างเย็นชา ดูเหมือนจะ'ฮึ' ออกมาด้วยซ้ำ
เซิ่งหน่วนรู้สึกหมดคำจะพูด...เลยปล่อยม่านลง ไม่เห็นก็ไม่ทุกข์ใจ
พอตกกลางคืน พวกเขาก็มาถึงเขาชื่อฉือหมิง ซึ่งเป็นที่ที่นางซูหลวนบอกว่ามีน้ำพุร้อน
หลายพื้นที่ประสบภัยแล้ง น้ำพุร้อนที่เขาฉงหมิงก็เหือดแห้งไปไม่น้อย ซูหลวนพาเซิ่งหน่วนเดินหาอยู่พักหนึ่ง กับองครักษ์เสวียนหยิงอีกหลายคน กว่าจะเจอที่ที่เหมาะสม ไม่ใหญ่ไม่เล็ก พอดีสำหรับการแช่น้ำยาสมุนไพร