“เฟิ่งโย่วอัน เจ้าชอบข้าถึงเพียงนั้นเชียวหรือ?”
ดวงตาคู่หนึ่งฉายแววกระหายเลือด เปี่ยมด้วยความเย็นชาและรังเกียจ “ชอบจนถึงขั้นไม่ลังเลที่จะฆ่าฮวาอิน แล้วยังวางยาให้ข้าอีกหรือ?”
เฟิ่งโย่วอันค่อย ๆ ได้สติ
สมองพลันระเบิดตูมขึ้นมา
เธอกำลังบังคับขืนใจผู้ชายคนหนึ่งอยู่!
ชายที่ถูกเธอกดอยู่ด้านล่างถูกนางฉีกเสื้อผ้าออกแล้ว แต่ยังไม่ทันได้ทำขั้นต่อไป
จวินเชียนอินยกมือสะบัดแขนเสื้อ กระชากเฟิ่งโย่วอันให้พลิกตกจากตัวเขาอย่างแรง ใบหน้าของเขาหล่อเหลายิ่งนัก ขนตายาวดุจขนกา ใบหน้าเย็นชาคมคายแผ่กลิ่นอายสังหาร “สกปรก!”
เฟิ่งโย่วอันร่วงลงบนพื้น
นางยื่นมือออกไปโดยสัญชาตญาณ คิดจะคว้าบางสิ่งไว้
เพื่อทรงตัวให้มั่น
ผลกลับกลายเป็นว่า—
ฉึบ!
หลังจวินเชียนอินฟื้นคืนความสามารถในการเคลื่อนไหว เขาก็ชักกระบี่ยาวที่เปล่งประกายเย็นเยียบออกมา ฟันใส่เฟิ่งโย่วอัน “อย่าเอามือสกปรกของเจ้ามาแตะต้องข้าอีก!”
“อ๊าก!”
เสียงกรีดร้องดังขึ้น
เฟิ่งโย่วอันหลบไม่ทัน เจ็บจนเหงื่อเย็นผุดเต็มศีรษะ
นางกุมมือซ้าย เงยหน้าขึ้นฉับพลัน อดกลั้นความเจ็บปวดแสนสาหัส แล้วจ้องชายตรงหน้าเขม็งอย่างเคียดแค้น ดวงตาแดงก่ำไปด้วยเส้นเลือดฝอย “จวินเชียนอิน!”
“เจ้ากล้าเรียกนามเต็มของข้าหรือ?”
แววตาเย็นชาของจวินเชียนอินค่อย ๆ เผยความเกรี้ยวกราด “รสชาติเป็นอย่างไรบ้าง? ตอนฮวาอินถูกฆ่า นิ้วทั้งสิบของนางถูกตัดขาด นางเป็นนักพิณอันดับหนึ่งแห่งนครอวี้จิง เจ้าชั่วช้าถึงเพียงนั้น ข้าเพียงให้เจ้าลองลิ้มรสความรู้สึกของนาง เจ้าก็ทนไม่ไหวแล้วหรือ?”
เมื่อก่อนสตรีผู้นี้เร่าร้อนดุจเปลวเพลิง คอยโถมเข้าหาเขา ราวกับวิหคหงส์ผู้หยิ่งผยอง
คุณหนูสายตรงแห่งจวนแม่ทัพพิทักษ์แคว้น เป็นโฉมงามผู้หยิ่งผยองที่สุดในนครอวี้จิง
นางใช้ทุกวิถีทางเพื่อแต่งเข้าจวนอ๋องอิน อาศัยภูมิหลังอันแข็งแกร่งเข่นฆ่าผู้บริสุทธิ์ ทำให้ศิษย์น้องหญิงผู้ไร้ความผิดของเขาต้องตาย
เขาเป็นคนรักความสะอาดมาแต่กำเนิด ไม่ชอบให้สตรีเข้าใกล้ ศิษย์น้องหญิงเป็นทั้งเพื่อนเล่นวัยเยาว์ และเป็นเพียงคนเดียวที่เข้าใกล้กายเขาได้
“ฮวาอินไม่ใช่คนที่ฉันฆ่า!”
เฟิ่งโย่วอันเป็นศัลยแพทย์จากศตวรรษที่ 21 เชี่ยวชาญทั้งแพทย์แผนจีนและตะวันตก นางรีบใช้วิธีกดห้ามเลือดเพื่อลดปริมาณเลือดที่เสียไป
ยังช่วยได้ ผ่าตัดต่อกลับได้ ไม่ต้องพิการแน่
จวินเชียนอินยืนมองนางจากเบื้องบนด้วยสายตาเย็นชา แววตาลึกล้ำชวนหวาดหวั่น “ใช่ ไม่ใช่พระชายาอ๋องอินที่ลงมือสังหารนางด้วยมือตนเอง เจ้าเพียงว่าจ้างอันธพาลยุทธภพสิบกว่าคนให้ลากฮวาอินเข้าไปในตรอกมืด ตัดนิ้วทั้งสิบ และข่มเหงจนนางสิ้นใจเท่านั้น ยามนางตายช่างน่าเวทนา เสื้อผ้าก็ปกปิดร่างกายไม่มิด สตรีชั่วช้าเช่นเจ้า สมควรตกนรก!”
เฟิ่งโย่วอันกล่าวด้วยสีหน้าไร้อารมณ์ “ท่านมีหลักฐานหรือ?”
เจ้าของร่างเดิมเป็นฆาตกรหรือ?
ไม่สิ
นางเรียบเรียงความทรงจำอยู่ครู่หนึ่ง เจ้าของร่างเดิมไม่ได้ส่งคนไปทำร้ายศิษย์น้องหญิงของจวินเชียนอิน ตรงกันข้าม ทั้งสองดูคล้ายเป็นสหายกันเมื่ออยู่ต่อหน้าผู้อื่น...
“นอกจากเจ้าแล้วจะเป็นใครได้อีก?”
จวินเชียนอินกล่าวอย่างมั่นใจ “อันธพาลยุทธภพสิบกว่าคนนั้นสารภาพหมดแล้ว เป็นผู้สูงศักดิ์จากจวนอ๋องอิน สวมชุดพระชายาและสวมหมวกคลุมหน้า ทั้งยังลงมืออย่างใจกว้าง”
เฟิ่งโย่วอันขมวดคิ้ว “ไม่ใช่ข้า”
“ข้าไม่มีวันให้อภัยเจ้า!”
จวินเชียนอินสวมเสื้อคลุมยาวสีดำสนิท ปลายแขนเสื้อปักลายผีซิวสีทองหม่น ร่างสูงใหญ่ของเขาแผ่แรงกดดันอย่างหนักหน่วง เขายืนไพล่มือไว้ด้านหลัง ประกาศคำตัดสินอย่างโหดเหี้ยม “นับแต่วันนี้ ตระกูลเฟิ่งจะไม่มีบุตรีเช่นเจ้าอีก ผู้คนทั้งตระกูลเฟิ่งจะไม่มีใครกล้ายอมรับเจ้า”
เฟิ่งโย่วอันจ้องเขาอย่างไม่อยากเชื่อ
หมายความว่าอย่างไร?
โหดเหี้ยมขนาดนี้เชียว?
แน่นอนว่าเชื้อพระวงศ์ผู้นี้มีอำนาจพอจะทำให้ตระกูลเฟิ่งตัดขาดจากนาง
“สตรีวิปลาสเช่นเจ้าเสียสติไปแล้ว ส่งตัวเข้าโรงพยาบาลคนเสียสติ!”
เฟิ่งโย่วอันหัวเราะเบา ๆ “โรงพยาบาลคนเสียสติหรือ? เพราะการอภิเษกสมรสนี้เป็นพระราชทานจากอดีตฮ่องเต้ ท่านจึงฆ่าฉันไม่ได้ ทั้งยังไม่มีหลักฐานตรง ๆ ว่าฉันเป็นคนฆ่าศิษย์น้องของท่าน เลยจะส่งฉันไปขังไว้ในสถานที่แบบนั้นหรือ?”
โรงพยาบาลคนเสียสติของราชสำนัก
ผู้ที่ถูกคุมขังอยู่ในนั้นล้วนเป็นคนเสียสติ ส่วนใหญ่มีชาติกำเนิดไม่ธรรมดา หรือเป็นยอดฝีมือในแขนงใดแขนงหนึ่ง
หากเข้าไปแล้ว ตราบใดที่ยังรักษาอาการเสียสติไม่หาย ก็ห้ามออกมาตลอดชีวิต!
ไม่ต่างจากคุกในอีกรูปแบบหนึ่ง
จวินเชียนอินไม่หวั่นไหวแม้แต่น้อย ดวงตาเรียวแคบเย็นชา ริมฝีปากบางดุจคมมีด “นั่นคือผลกรรมที่เจ้าก่อ ข้าจะทำให้เจ้ามีชีวิตอยู่มิสู้ตาย สิ่งที่ฮวาอินต้องเผชิญ ข้าจะคืนสนองเจ้าเป็นสิบเท่า!”
น้ำเสียงทุ้มต่ำเจือเสน่ห์
แต่เย็นเยียบจนน่าหวาดหวั่น ความหนาวเหน็บแล่นจากศีรษะลงไปถึงปลายเท้า
“เฟิ่งโย่วอัน เจ้าทำให้ข้าขยะแขยง”
“เช่นกัน” เฟิ่งโย่วอันหน้าซีดเซียว หางตาและคิ้วเต็มไปด้วยแววเย้ยหยัน “ท่านอ๋อง เอาตามตรงนะ ท่านก็ธรรมดามาก”
สายตาของนางเลื่อนต่ำลง สื่อความหมายเป็นนัย
รอยร้าวขนาดใหญ่พลันปรากฏบนใบหน้าเย็นชาของจวินเชียนอิน “เจ้า—ไร้ยางอาย!”
เขาเคยถูกดูหมิ่นถึงเพียงนี้เมื่อใด?
ศักดิ์ศรีของเขาถูกตั้งคำถาม!
เขารักษาความบริสุทธิ์ของตนมาโดยตลอด เกือบถูกสตรีชั่วช้าผู้นี้วางแผนลวนลามจนสำเร็จ กลับยังมาบอกว่าเขาธรรมดาอีกหรือ?
ธรรมดา หมายถึงเคยเปรียบเทียบกับคนอื่น
นางเคยพบชายอื่นมาแล้วหรือ?
“ท่านนี่แปลกจริง ทั้งที่ธรรมดาแท้ ๆ กลับไม่ยอมให้คนพูด ท่านอ๋องอย่าปิดหูปิดตา ควรเปิดใจรับฟังความคิดเห็นและมองตนเองตามความเป็นจริง หากไม่ไหวจริง ๆ ก็ลองไปพบหมอดู”
“เฟิ่ง! โย่ว! อัน!”
จวินเชียนอินโกรธจนแทบระเบิด
เขายื่นมือออกไป หมายจะกระชากคอเสื้ออีกฝ่าย
เฟิ่งโย่วอันเคยผ่านการฝึกต่อสู้มาอย่างมืออาชีพ ยามนี้เลือดก็หยุดไหลแล้ว ร่างกายฟื้นกำลังขึ้นมาบ้าง ปฏิกิริยาว่องไวอย่างยิ่ง นางถอยหลังครึ่งก้าว หลบพ้นมือเขา
พร้อมกันนั้นนางยกเท้าขึ้น เตะเข้าใส่จุดอ่อนตรงข้อเข่าของจวินเชียนอินอย่างแรง
มุมเตะเฉียบคมยิ่ง
หากถูกเตะเข้า กระดูกต้องหักเป็นแน่
จวินเชียนอินตอบสนองได้รวดเร็วเช่นกัน เขามีวรยุทธ์สูงส่ง จึงเบี่ยงตัวหลบ
เท้าของเฟิ่งโย่วอันเตะเข้ากาน้ำชาบนโต๊ะน้ำชา
ฝาของกาน้ำชาถูกเตะกระเด็น
แต่ตัวกาน้ำชากลับไม่ขยับแม้แต่น้อย
เห็นได้ชัดว่าควบคุมแรงได้แม่นยำเพียงใด และกำลังขาของนางมั่นคงแค่ไหน
รูม่านตาของจวินเชียนอินหดลงอย่างเย็นชา “เจ้ามีวรยุทธ์หรือ?”
ฝึกตั้งแต่เมื่อใดกัน
คุณหนูสายตรงแห่งตระกูลเฟิ่งมิใช่สตรีที่ชื่นชอบแต่ความรื่นรมย์และความฟุ้งเฟ้อ ทั้งยกมือไม่ขึ้น แบกของไม่ไหวหรอกหรือ?
“ชิ น่าเสียดาย”
อีกนิดเดียว ท่านก็ได้เป็นคนขาเป๋แล้ว
จวินเชียนอินเดือดดาลขึ้นมาอีก นอกจากมีวรยุทธ์ ยังคิดจะเตะเขาให้ตายอีก “ล่วงเกินเบื้องสูงและทำร้ายเชื้อพระวงศ์ เจ้ามีความกล้ามาจากที่ใด!”
เฟิ่งโย่วอันกลอกตา “เรื่องที่ทำได้หรือทำไม่ได้ ฉันก็ทำไปหมดแล้ว จะโวยวายอะไรนักหนา”
จวินเชียนอิน “...”
เฟิ่งโย่วอันไม่สนใจเขาอีก
ก่อนเข้าคุก นางต้องผ่าตัดเย็บแผลให้ตัวเองเสียก่อน
บนมืองามขาวเรียวของนางมีแหวนมรกตวงหนึ่งสลักอักขระโบราณไว้ เลือดไหลซึมลงไป แสงจาง ๆ วาบขึ้นแล้วหายไป
เฟิ่งโย่วอันรู้สึกประหลาดใจ
นางจึงถอดแหวนออกมาวางไว้กลางฝ่ามือ
ทันใดนั้น นางพบว่าตนเองสามารถ “มองเห็น” มิติภายในแหวนได้
ในมิตินั้นมีชุดเย็บแผลสีขาววางอยู่ นางตรวจดูคร่าว ๆ พบว่ามีคีมจับเข็ม คีมไม่มีฟัน คีมมีฟัน กรรไกรโค้ง กรรไกรตรง คีมจับเนื้อเยื่อ คีมหนีบหลอดเลือด คีมหนีบผ้า... น้ำยาฆ่าเชื้อไฮโดรเจนเปอร์ออกไซด์ ยาชา
ครบครันยิ่ง!
สามารถทำการเย็บหลอดเลือดอย่างประณีตได้ การเย็บต่อนิ้วกลับเข้าที่เดิมย่อมไม่มีปัญหา
“ไม่เลว”