ของมีค่าที่เก็บมาได้ทั้งหมดอยู่ในถุงนิรภัย ต่อให้เสิ่นหลีอันถูกจับได้ก็แทบไม่เสียอะไรอยู่ดี
เธอกำปืนแน่นโดยไม่รู้ตัว ย่อตัวต่ำแล้วผลักประตูลับของห้องเล็ก ก่อนย่องออกไป
“เชี่ย ทีมนี้กวาดตึกไปตั้งกี่หลัง ของเพียบขนาดนี้ ของสีเขียวที่มีราคากลับไม่เอาไปสักชิ้น ในกระเป๋ามีแต่ของสีน้ำเงินกับสีม่วงเต็มไปหมด?”
“แย่งบ้าอะไร ของสีม่วงชิ้นนี้ฉันเจอก่อน คืนมา!”
“กระเป๋าทั้งใบนี้ต้องมีมูลค่าเกินแสนหยวนแน่!”
“คงแอบกินของแล้วหนีออกมาจากเขตใจกลางล่ะมั้ง จะไปกวาดของดี ๆ เยอะขนาดนี้จากที่ไหนได้”
สามคนที่กำลังค้นกระเป๋าศพยังคงพึมพำกัน ไม่รู้เลยว่าคนในทีมที่ได้ของไปมากที่สุดหนีไปแล้ว
เสิ่นหลีอันไม่กล้าวิ่งเต็มฝีเท้า ได้แต่แนบกำแพงย่องไปอย่างเงียบเชียบ บางครั้งยังต้องอาศัยที่กำบังหยุดดูแผนที่บนหน้าปัดนาฬิกา
จุดถอนกำลังปกติที่ใกล้ที่สุดอยู่ห่างออกไปเกือบครึ่งแผนที่ เหลือเวลาอีก 35 นาที ส่วนเพื่อนร่วมทีมใจดีสองคนก็พ่ายแพ้ไปแล้ว
ต่อจากนี้เธอต้องทำภารกิจถอนกำลังเพียงลำพัง
ระหว่างเดินผ่านสวน เสิ่นหลีอันเห็นกล่องสองใบที่มีเครื่องหมายเพื่อนร่วมทีมเปิดอยู่ ใบหนึ่งอยู่ในพุ่มกุหลาบ อีกใบอยู่หลังกำบัง
เหมือนกับกล่องที่เกือบทำให้เธอสะดุดล้มบนบันไดเมื่อครู่นี้ไม่มีผิด
“……”
เสิ่นหลีอันเองก็แปลกใจที่ตอนนี้ตัวเองใจกล้าขึ้นมาได้ ก่อนออกวิ่งสุดชีวิต เธอยังดื่มยาสีแดงที่เพื่อนร่วมทีมให้มาอีกด้วย
ตอนนี้ปัญหาเดียวคือเธอไม่คุ้นกับแผนที่ และไม่รู้ว่าทางเข้าออกของกลุ่มอาคารชุดนี้อยู่ตรงไหน
ตามที่แสดงบนแผนที่ เธอต้องอ้อมอาคารที่ศัตรูสามคนนั้นอยู่เป็นวงใหญ่กว่าจะไปถึงประตูหน้า เสี่ยงเจอพวกนั้นเข้าเต็ม ๆ มาก
ที่อื่นล้วนเป็นกำแพงสูง ไม่มีแม้แต่บันไดให้ใช้ลัดทาง
เสิ่นหลีอันไม่แน่ใจว่าจะยังมีทีมอื่นตามมาอีกหรือไม่ ถ้าสองทีมปะทะกัน เธอต้องกลายเป็นแพะรับกระสุนแน่นอน
ยังไงก็ต้องตายไม่ช้าก็เร็ว สู้เสี่ยงดูสักตั้งดีกว่า
“เดี๋ยวก่อน! เส้นกับดักที่ฉันวางไว้ตรงประตูใหญ่ถูกเหยียบขาด มีคนผ่านไป!” ชายคนหนึ่งที่กำลังจัดกระเป๋าเงยหน้าพรวด
อีกสองคนพลอยระวังตัวตามไปด้วย พวกเขาเก็บกระเป๋า ยกปืนขึ้นเล็งไปทางประตู แล้วก็เห็นผมยาวหายลับตรงมุมกำแพงพอดี “เชี่ย มีคนจริงด้วย!”
“เป็นเพื่อนร่วมทีมของสองคนนั้นเมื่อกี้หรือเปล่า?”
“แล้วจะรออะไรอีกล่ะ? กระเป๋าสองใบนี้ของเพียบ คนที่หนีไปต้องมีของดีไม่น้อยเหมือนกัน พวกนายอิ่มแล้วหรือไง?”
“พูดอะไรของนาย ในกระเป๋าฉันยังมีของสีน้ำเงินอีกตั้งเยอะที่ยังไม่ได้เอาไปแลก ไม่รู้ว่าหนูตัวสุดท้ายนี้จะมีของสีทองระเบิดออกมาสักกี่ชิ้น”
ยามีผลแค่ 5 นาที เสิ่นหลีอันไม่กล้าเสียเวลาแม้แต่วินาทีเดียว เธอวิ่งสุดแรงเท่าที่จะทำได้ไปตามทางสู่จุดถอนกำลัง พร้อมระวังตัวให้มากที่สุด
มีเสียงปืนดังมาจากอาคารหลายหลัง กระสุนรัวราวกับประทัดแตก
ระหว่างทางยังมีทหารติดอาวุธครบมือวิ่งผ่านเป็นระยะ พอเห็นเธอก็ทำหน้าตาดุร้าย
“มีผู้บุกรุก! รีบมารวมพล!”
เสิ่นหลีอันรีบย่อตัวลงทันที
เธอเพิ่งบังเอิญรู้ว่าทหารตัวเล็กพวกนี้มีปัญหาเรื่องระยะการมองเห็น มองไม่เห็นคนที่กำลังย่อตัว
น่าเสียดายที่เสียงทหารลาดตระเวนไกลออกไปล้มลงดังขึ้นตามมาติด ๆ
เสิ่นหลีอันหันขวับไปมอง แล้วพบชายฉกรรจ์สามคนเกือบพุ่งมาถึงตัว
เธอลั่นกระสุนในแม็กกาซีนออกไปโดยไม่ทันคิด ชายที่อยู่หน้าสุดล้มลงทันที
“บ้าเอ๊ย หนูที่ยึดร่างปืนมาอีกแล้ว!” ชายที่ถูกยิงเข้าท้องสบถด่าเพื่อนร่วมทีม “ยืนบื้อทำไม ยิงสิ!”
เพื่อนร่วมทีมอีกสองคนทำหน้าอึดอัด “……”
“กระสุนหมดตอนยิงทหารตัวเล็กระหว่างทางเมื่อกี้แล้ว”
“ของฉันก็หมดเหมือนกัน ฉันนึกว่านายพุ่งไปอยู่หน้าแนวแล้วต้องฆ่าเธอได้แน่”
“พวกนายเข้าภารกิจทั้งทีไม่พกกระสุนมาเพิ่มสักสองสามชุดหรือไง?” ชายที่ล้มอยู่เบิกตากว้างทันที
“กระสุนระดับต่ำจะไปมีค่ากว่าของสีน้ำเงินได้ยังไง ก่อนหน้านี้ตอนเก็บของกระเป๋าเต็ม เลยโยนทิ้งไว้ข้างทางแล้ว…”
เสิ่นหลีอันไม่ได้ยินบทสนทนาในทีมของพวกเขา รู้แค่ว่าหลังชายคนแรกทรุดลง ปากของเขาก็ขยับพึมพำ ส่วนอีกสองคนยืนนิ่งเหมือนท่อนไม้ ไม่ได้รุกเข้ามาต่อ
พวกเขากำลังพึมพำอะไรบางอย่างอยู่
เธอฉวยโอกาสนี้เปลี่ยนกระสุนชุดใหม่ แล้วกำปืนในมือแน่น
น่าเสียดาย กระสุนทั้งแม็กกาซีนที่สองถูกหลบได้หมด
เมื่อรู้ว่าที่เพิ่งยิงคนล้มได้เป็นแค่โชคช่วย ไม่แน่ว่าจะสู้กับอีกสองคนได้ แถมกระสุนก็มีจำกัด เสิ่นหลีอันจึงหันหลังคิดจะหนี
แต่เกือบถูกห่ากระสุนยิงจนพรุน
ในจังหวะนั้นเอง “ผู้เล่น” คนหนึ่งที่ติดอาวุธครบมือปรากฏตัวขึ้นตรงปลายถนนใหญ่ ด้านหลังยังมีทหารที่ผ่านการฝึกมาอย่างดีหลายร้อยนายตามมาด้วย
สมองยังไม่ทันประมวลผล ขาของเธอก็แทบอ่อนจนจะทรุดลงคุกเข่าเพราะความกลัว
ทว่า “ผู้เล่น” คนนั้นกลับเมินเสิ่นหลีอันที่ย่อตัวอยู่หลังกำแพงเตี้ย แล้ววิ่งตรงไปหาผู้เล่นอีกสองคน
“พวกแกหนีไม่รอดแล้ว ผู้บุกรุก!”
“บ้าเอ๊ย รอบนี้ดันสุ่มบอสประจำแผนที่มา แถมยังเป็นบอสกินกระสุนอีก! สู้บ้าอะไร หนีเร็ว!” ผู้เล่นที่วิ่งตามมาหน้าซีดเผือดทันที
อีกคนถึงกับคลานหนีอย่างทุลักทุเล
“เชี่ยเอ๊ย พวกแกสองคนมันพวกเกิดมามีแม่แต่ไม่มีแม่เลี้ยง! พยุงฉันขึ้นมาสิ! ของฉันยังอยู่ในกระเป๋าหมดเลย!”
พอหันกลับไปมอง ชายที่ล้มอยู่ก็ถูกบอสยิงใส่จนตายสนิท
สองคนที่หนีรีบหาที่หลบในอาคาร หอบหายใจพลางฟังความเคลื่อนไหวด้านนอก ก่อนจะพบว่าบอสตามมาปิดทางเข้าจริง ๆ
“ให้ตายสิ ระบบล็อกเป้าหมายไม่ล็อกคนที่อยู่ใกล้ที่สุดหรอกเหรอ ทำไมเหล่าเฟ่ยไม่ยิงยัยนั่นก่อน!”
ถ้ากำจัดทั้งทีมได้ก็จะได้รับรางวัลภารกิจพิเศษ คนละ 30,000 เชียว ยิ่งคิดก็ยิ่งเสียดาย
เสิ่นหลีอันที่รอดพ้นเคราะห์มาอย่างงง ๆ: ……?
นี่เธอถูกปล่อยทิ้งไว้เฉย ๆ งั้นเหรอ?
ผู้เล่นร่างยักษ์ที่เดินผ่านไปคนนั้นเป็นใครกัน ถึงได้ไล่ล่าผู้เล่นคนอื่นแบบนั้น
เดี๋ยวก่อน เมื่อกี้หมอนั่นท่องอะไรออกมาประโยคหนึ่งหรือเปล่า?
ผู้เล่นคุยกันได้ยินแค่เพื่อนร่วมทีม เธอถึงได้เห็นแค่ริมฝีปากของเจ้าสามคนที่วิ่งตามมาเมื่อครู่ขยับ แต่ไม่ได้ยินเสียง
“แมลงสกปรกที่อาศัยอยู่ในท่อระบายน้ำ ยังไม่รีบไสหัวออกมาอีก!”
ทหารของพี่คนนั้นเริ่มแยกย้ายกันค้นตามประตู เสิ่นหลีอันไม่กล้าขยับตัวบุ่มบ่าม ได้แต่ย่อตัวครึ่งหนึ่งแล้วค่อย ๆ เคลื่อนที่อย่างระมัดระวัง พยายามออกจากบริเวณอาคารอันตรายแห่งนี้
ยังเหลือทางอีกไม่ถึงครึ่งก็จะถึงจุดถอนกำลังแล้ว ถ้าโชคดี เธอก็ยังมีโอกาสไปถึง
ทันใดนั้น เลเซอร์สีแดงสายหนึ่งกวาดผ่านตรงหน้า ก่อนจะเจ็บแปลบที่หว่างคิ้ว แล้วภาพตรงหน้าก็ถูกย้อมด้วยสีเลือดที่แห้งกรัง
ประมาทไปแล้ว นึกว่ารอดตายมาได้ ไม่นึกเลยว่ายังมีด่านสอง
ก่อนจะล้มลง เสิ่นหลีอันได้ยินเสียงฝีเท้าและเสียงปืนดังมาจากด้านหลัง
“จับพวกแกได้แล้ว พวกขยะทีมเสิ่นอั้น”
พร้อมกับเสียงกระจกแตกและเสียงครางด้วยความเจ็บปวด ผู้เล่นที่ยิงเธอในอาคารก็ถูกบอสยิงเข้าใส่พร้อมกัน
ร่างกายของเธอราวกับละลาย เสื้อผ้า ชุดเกราะ อาวุธ และกระเป๋าล้วนทิ้งไว้ที่เดิม มีเพียงวิญญาณเท่านั้นที่หลุดออกมาได้สำเร็จ
【ปฏิบัติการล้มเหลว มูลค่าประเมินของสิ่งของที่นำออกมาได้ในรอบนี้: 5,320,090】
เมื่อสีแดงเลือดจางหายไป เสิ่นหลีอันลืมตาขึ้นอีกครั้งในห้องเล็ก ๆ ที่ไม่คุ้นเคยเลยสักนิด
ทันทีที่ลุกขึ้นนั่ง ภาพฉายสามมิติก็เด้งขึ้นมาตรงหน้า ภาพนั้นคือผู้บัญชาการที่ทำให้เธอกระโดดลงจากเครื่องบินในวันนี้
“ทหารใหม่ ภารกิจครั้งก่อนล้มเหลวก็ไม่เป็นไร อย่าท้อแท้ไป พักผ่อนให้ดี แล้วพยายามทำภารกิจครั้งหน้าให้สำเร็จยิ่งกว่าเดิม”
【ได้รับสิทธิ์ใช้งาน “หอพักทหารใหม่” 7 วัน เวลาการใช้งานห้องปัจจุบันที่เหลือ: 6 วัน 23 ชั่วโมง 59 นาที】
【จำนวนครั้งที่ยังสามารถทำภารกิจได้ในวันนี้: 2】