เวทีถ่ายทอดสด
พอเห็นซูโม่กลับไปที่โต๊ะตัวเองแล้วเขียนคำตอบ ซ่งลี่ซินถึงได้รู้ว่าที่ซูโม่พูดไปเมื่อกี้เป็นความจริงทั้งหมด...
นาทีนี้ ซ่งลี่ซินแทบอยากร้องไห้
ทำไมถึงได้เร็วขนาดนี้?
ต่อให้เป็นเครื่องสแกน ก็ยังไม่เร็วขนาดนี้เลยมั้ง?
เทียนไขพันเล่ม ใช้เวลาดูไม่ถึงหนึ่งนาที?
นี่มัน...
ปวดหัวตุ้บ!
พอซูโม่กลับมานั่งที่โต๊ะตัวเอง ก็เขียนตัวเลขลงไปสองตัวทันที ไม่ลังเลเลยสักนิด
เขียนเสร็จ ซูโม่ก็กดปุ่มเลย
57 วินาที!
จากนั้น ซูโม่ก็เอนหลังพิงเก้าอี้ ไม่มีท่าทีจะตรวจคำตอบอีกเลย
สำหรับซูโม่แล้ว ก็เหมือนที่เคยบอกไว้
ถ้าจะหาไม่เจอ ก็คือไม่ผิด!
จนถึงตอนนี้ ซูโม่ถึงได้รู้ว่าดวงตาเพลิงทองมันน่ากลัวขนาดไหน
แค่สิ่งที่เขาเคยเห็นด้วยตาครั้งเดียว ต่อให้มีตัวกวนมากแค่ไหนก็ไม่มีประโยชน์
แค่ให้ซูโม่เห็นคำตอบที่ถูกต้องสองข้อนั้น ก็จบ...
บนเวทีคณะกรรมการ
ทั้งห้าคนนิ่งอึ้งกันเป็นแถว
จางเกอ: "นี่...จบแล้วเหรอ?"
หลี่ตง: "ไม่น่าเล่นกันแบบนี้นะ?"
จ้าวเคอ: "ซูโม่มันตัวอะไรกันแน่?"
ซูเชี่ยน: "ดูซูโม่แข่งทีไร ก็มีเซอร์ไพรส์ที่คาดไม่ถึงทุกที มันชวนให้..."
อวี๋เสี่ยวหัว: "แรก ๆ ผมก็ไม่ค่อยเห็นด้วยกับฉายาอัจฉริยะอันดับหนึ่งแห่งเซี่ยกั๋วของซูโม่หรอกนะ เพราะผมเจออัจฉริยะมานักต่อนัก ไม่เคยมีใครกล้าบอกว่าตัวเองคืออัจฉริยะอันดับหนึ่งเลย"