"ขอบคุณครับ"
ซูโม่จับมือกับอวี๋เสี่ยวหัว ใบหน้าไม่มีท่าทีทะนงตนเลยสักนิด ตรงกันข้าม เขาดูสงบนิ่งมาก ไม่มีความตื่นเต้นสมกับที่ได้เป็นแชมป์เลยแม้แต่น้อย
ช่วยไม่ได้ ก็ตั้งแต่แรก ซูโม่มองว่าถ้วยรางวัลสมองเพชรเป็นของในกำมือเขาแล้วนี่นา
การได้ผลลัพธ์แบบนี้ มันก็อยู่ในความคาดหมายของซูโม่อยู่แล้ว
ไม่มีอะไรให้ตื่นเต้นจริง ๆ นั่นแหละ...
บนอัฒจันทร์ผู้ชม
ทุกคนลุกขึ้นโบกมือ ปากก็ตะโกนชื่อซูโม่
"ซูโม่ ซูโม่..."
กรรมการทั้งหลายก็พากันแสดงความยินดีกับซูโม่
จางเกอ: "สมดังที่ฉันคาดไว้ ไม่ผิดหวังเลยจริง ๆ ซูโม่!"
ซูเชี่ยน: "นี่แกไปหาคำตอบที่ถูกต้องเจอได้ยังไงกันแน่?"
จ้าวเคอ: "ใช่แล้ว อธิบายหน่อยได้ไหม?"
หลี่ตง: "โปรเจกต์ที่ดูไม่มีทางแก้ได้เลย แค่ 57 วินาทีเนี่ยนะ? นี่มันเกินจริงไปแล้ว!"
สำหรับคำพูดของกรรมการทั้งสี่ ซูโม่แค่ยิ้มบาง ๆ อย่างไม่ใส่ใจ เพิ่งจะอ้าปากอธิบาย ก็ได้ยินอวี๋เสี่ยวหัวที่อยู่ข้าง ๆ เอ่ยขึ้นมาก่อน
"ทุกท่านอย่าเพิ่งรีบร้อน ซูโม่ยังมีอีกคำตอบที่ยังไม่ได้ตรวจสอบนะครับ"
อวี๋เสี่ยวหัวมองซูโม่ข้างกาย ยิ้มน้อย ๆ แล้วพูดว่า "ซูโม่ คุณยังอยากตรวจสอบต่อไหมครับ?"
คำพูดนี้หลุดออกไป สถานที่ถ่ายทอดสดก็ค่อย ๆ เงียบลง
ตรวจสอบต่อไหม?
ในสถานการณ์ตอนนี้ ทางเลือกที่ดีที่สุด ก็คือกอดถ้วยรางวัลสมองเพชรกลับบ้านไป
ตรวจสอบต่อ ถ้าพลาดขึ้นมาจะทำยังไง?
ถึงแม้ซูโม่จะชนะแล้ว แต่ถ้าข้อสุดท้ายผิด สำหรับเขาแล้ว มันก็ดูไม่สมบูรณ์แบบขนาดนั้น