ฉันคือเซี่ยวเกอ? เป็นไปไม่ได้หรอก ฉันเป็นผู้หญิงนะ

ตอนที่ 31 ค่ายกลหมอกลวง

7 นาที· 1.5K คำ

จากนั้นเธอก็เริ่มเล่าว่ารู้ได้อย่างไรว่าตัวเองออกไปไม่ได้

“เมื่อสองวันก่อน ฉันจับทีมกับผู้เข้าแข่งขันหญิงจากประเทศกิมจิคนหนึ่งที่ถูกทอดทิ้ง แล้วพวกเราก็เจอสัตว์ประหลาดระดับสองฝูงหนึ่ง ชื่อเอ้อไซ่เหวินซาจง อืม... มันเป็นหนอนเนื้อสีแดงฉานฝูงหนึ่ง คล้ายไส้เดือน แต่ตัวใหญ่กว่าไส้เดือนมาก แถมยังเลื้อยเร็วมากด้วย มันดูดเลือดโดยเฉพาะ ฆ่ายากสุด ๆ เว้นแต่จะทุบจนเละ ไม่อย่างนั้นขอแค่ยังเหลือร่างกายสักชิ้นเล็ก ๆ ก็ไม่ตาย ตอนนั้นผู้เข้าแข่งขันหญิงจากประเทศกิมจิคนนั้นถูกเศษร่างเอ้อไซ่เหวินซาจงที่กระสุนยิงกระเด็นไปดูดจนกลายเป็นศพแห้ง!”

พอพูดถึงตรงนี้ จูเยี่ยนเยี่ยนก็อดสั่นสะท้านไม่ได้ “หลังจากนั้นฉันกลัวว่าจะมีชะตากรรมเหมือนผู้เข้าแข่งขันหญิงคนนั้น ก็เลยวิ่งหนีสุดชีวิต วิ่งไปวิ่งมาก็เข้ามาที่นี่ พวกเอ้อไซ่เหวินซาจงก็ไม่ได้ตามมา ตอนนั้นฉันยังดีใจที่รอดตายมาได้ ใครจะรู้ว่ากลับออกไปไม่ได้ ไม่ว่าจะเดินยังไง สุดท้ายก็กลับมาที่เดิม ฉันทั้งร้อนใจทั้งลนลาน พยายามหาทางออกไม่หยุด ลองทุกวิธีแล้วแต่ก็ไม่ได้ผล สุดท้ายน้ำก็หมด คนก็หมดแรง ถ้าไม่ได้พี่สาวมาถึง ต่อให้ไม่ถูกเอ้อไซ่เหวินซาจงดูดจนแห้ง ก็คงถูกลมพัดจนแห้งตาย พี่สาวรู้ไหมว่ามันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?”

เธอหมดหนทางแล้ว ทำได้เพียงฝากความหวังไว้กับโม่ฉีหลิน

พี่สาวโม่ฉีหลินเก่งขนาดนี้ บางทีอาจคิดวิธีออกไปได้ก็ได้ใช่ไหม?

โม่ฉีหลินยังคงไม่ตอบจูเยี่ยนเยี่ยน เอาแต่จ้องหน้าผาสูงชันตรงหน้า ราวกับกำลังคิดอะไรอยู่

จูเยี่ยนเยี่ยนก็ไม่กล้ารบกวนเธอ ทำได้เพียงรออย่างเงียบ ๆ

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป