เซี่ยเทียนหัวกดตัวต่ำลง พานท้ายปืนแนบกระชับกับร่องไหล่ เตรียมลงมือได้ทุกเมื่อ
รอต่อไปนานกว่านี้ไม่ได้แล้ว หากหลัวเตี้ยนแตก การมาครั้งนี้ก็สูญเปล่า
ยิ่งเป็นเวลาเช่นนี้ ยิ่งต้องใจเย็นให้ได้
ตาขวาแนบกล้องเล็ง นิ้ววางอยู่บนไกปืน เริ่มรอเป้าหมายที่คู่ควรกับการลั่นไกสักนัด
เสียงปืนใหญ่ทางทิศเหนือดังขึ้นเรื่อย ๆ ราวกับค้อนเหล็กหนักหมื่นชั่งทุบลงบนพื้นทีละครั้ง
ไม่นานนัก รถจักรยานยนต์ปักธงญี่ปุ่นคันหนึ่งก็พุ่งออกมาจากม่านหมอก ด้านหลังมีทหารราบหลายสิบคนก้มตัววิ่งตามมา ในรถเข็นข้างมีนายทหารญี่ปุ่นนั่งอยู่ กำลังโบกมือให้ทหารที่ตามหลัง
“เลือกนายแล้วกัน” เซี่ยเทียนหัวสูดหายใจลึก นิ้วชี้ค่อย ๆ กดไกปืนลง
เมื่อรถสามล้อบดผ่านหลุมกระสุน ตัวรถก็สะเทือนวูบ นายทหารคนนั้นโอนเอนไปตามแรงกระแทก มือยังชูค้างอยู่กลางอากาศ
ในวินาทีนั้น เซี่ยเทียนหัวเหนี่ยวไก
เสียงปืนทุ้มอู้อี้ คล้ายเสียงจุกไม้ก๊อกถูกดึงออก กระสุนพุ่งผ่านหมอกยามเช้า ผ่านใบหญ้าและควันดินปืน ก่อนเจาะเข้าที่อกของนายทหารคนนั้น เขาผงะหงายหลังแล้วทรุดลงในรถเข็นข้าง
พวกไอ้ยุ่นรอบข้างแตกตื่นทันที เสียงตะโกนอย่าง “ข้าศึกบุก!” และ “พลซุ่มยิง!” ดังลามไปทั่วกองทหาร ทุกคนต่างพากันกระโจนลงไปในนาข้าวสองข้างทาง
เซี่ยเทียนหัวเก็บปืน ถอยกลับจากหลังช่องกำแพง แล้วลงบันได ก่อนจะย่อตัวเคลื่อนย้ายไปทางร่องระบายน้ำ
เบื้องหลังเขา พวกไอ้ยุ่นนอนหมอบอยู่ในทุ่งนา ระดมยิงสะเปะสะปะไปทุกทิศทาง กระสุนหวือหวาวุ่นวายในซากปรักหักพัง ราวกับฝูงแมลงวันไร้ทิศทาง
หลังจากเคลื่อนที่ไปตามร่องระบายน้ำอย่างรวดเร็วได้กว่าร้อยเมตร เสียงปืนเหล่านั้นก็ค่อย ๆ ห่างออกไป เขาเลี้ยวเข้าไปในแอ่งต่ำที่มีหญ้าคาแน่นขนัด แล้วหมอบลงพักหายใจ