เซี่ยเทียนหัวลุกขึ้นจากบันไดหินริมฝั่งใต้แม่น้ำซู่โจวที่ถูกระเบิดพังไปครึ่งหนึ่ง แล้วแขวนกระติกน้ำกลับไว้ที่เอว
บนหลังสะพายปืน 98เคที่ห่อด้วยผ้าสีเทาเฉียงไว้ ผ้าพันแน่นจนเผยให้เห็นเพียงปลายไม้ส่วนฐานพานท้ายปืนเล็กน้อยกับสะพานกล้องเล็ง ก่อนเข้าเขตเมืองเซี่ยงไฮ้ เขานำปืน 98เคออกจากคลังเก็บของมาแบกไว้บนหลัง ที่นี่เป็นเขตสงคราม มีทหารอยู่ทุกหนแห่ง แบกปืนไว้จึงไม่สะดุดตาเหมือนตอนอยู่เมืองชิงยวน
เขาจะไปยังสนามรบทางตอนเหนือริมแม่น้ำ การตัดสินใจนี้เกิดขึ้นหลังเข้ามาถึงเขตชานเมืองเซี่ยงไฮ้ ฝั่งใต้ของแม่น้ำซู่โจวเป็นเขตสัมปทาน แม้จะมีการสู้รบอยู่บ้าง แต่ยังไม่ใช่พื้นที่ที่การรบหนักหน่วงที่สุด
สมรภูมิที่ดุเดือดจริง ๆ อยู่ทางเหนือ หลังไอ้ยุ่นยกพลขึ้นบกที่ปากแม่น้ำอู๋ซง พวกมันก็รุกลงใต้มาตลอด กองทัพชาติกำลังยืนหยัดต้านทานอย่างสุดกำลังอยู่ในแนวพื้นที่แคบยาวหลายสิบตารางกิโลเมตรนั้น
แม้เซี่ยเทียนหัวจะจำรายละเอียดประวัติศาสตร์ของยุทธการเซี่ยงไฮ้ได้ไม่ครบถ้วน แต่เขารู้ดีว่าความโหดร้ายของศึกครั้งนี้ติดอันดับต้น ๆ ในประวัติศาสตร์สงครามต่อต้านญี่ปุ่น กองทัพชาติส่งทหารกว่าเจ็ดสิบกองพลผลัดกันเข้าสู่สนามรบ การสูญเสียทหารทั้งกรมภายในวันเดียวที่สมรภูมิเซียงเหอไม่ใช่เรื่องแปลก ยิ่งเป็นสถานที่เช่นนี้ พลซุ่มยิงก็ยิ่งมีประโยชน์
เซี่ยเทียนหัวเดินขึ้นเหนือตามแม่น้ำซู่โจว ผ่านชุมชนแออัดที่ถูกระเบิดจนพังยับเยิน บ้านในชุมชนแห่งนี้เดิมสร้างขึ้นจากแผ่นไม้กับสังกะสี หลังถูกยิงถล่มหลายระลอกก็พังครืนลงอย่างสิ้นเชิง เศษไม้และแผ่นสังกะสีบิดงอกระจัดกระจายเต็มพื้น สะท้อนแสงสีสนิมแดงใต้แสงอาทิตย์ยามเย็น