ตายมาหลายปีแล้ว!
ตายแล้ว แต่ก็ยังไม่ตาย!?
คิ้วของหลี่หย่วนเต้ากระตุก เกิดความสนใจขึ้นในทันที กล่าวว่า: "ดูท่าว่าโรคประหลาดของพ่อเธอ คงไม่ธรรมดาแล้วล่ะ!"
"ไม่ธรรมดาค่ะ"
"หมอทั่วไปรักษาไม่ได้ พอถึงที่ คุณก็จะรู้เอง!"
หลิ่วหรูซื่อถอนหายใจ พยักหน้าอย่างหนักแน่น
ไม่นาน
หลี่หย่วนเต้าตามหลิ่วหรูซื่อมาถึงบ้านตระกูลหลิ่ว
เทียบกับตระกูลใหญ่เช่นตระกูลจวินที่มีจวนหรูหรา ตระกูลหลิ่วนั้นสมถะกว่ามาก
ในย่านเมืองเก่า มีบ้านสามชั้น
แม้จะถือเป็นครอบครัวชนชั้นสูง แต่ที่พักแบบนี้กลับดูไม่สมฐานะอย่างเห็นได้ชัด
มาถึงสวนหลังบ้านในสุด
ที่นี่มีสมาชิกตระกูลหลิ่วรวมตัวกันไม่น้อย
หัวหน้าคนนั้นก็คือหลิ่วหยุนหลงนั่นเอง
เมื่อเห็นหลี่หย่วนเต้ามา หลิ่วหยุนหลงก็รีบเข้าไปต้อนรับ: "คุณชายหลี่! ผู้เฒ่าไม่ได้ออกไปต้อนรับด้วยตัวเอง ต้องขออภัยด้วย!"
คนตรงหน้านี่ เป็นถึงจักรพรรดิยุทธ์เชียวนะ!
แต่หลิ่วหยุนหลงก็จับนิสัยของหลี่หย่วนเต้าได้แล้วว่าไม่มีทางถือโทษเรื่องเล็กน้อยแบบนี้
"คนไข้อยู่ไหน?"
หลี่หย่วนเต้าถามตรงประเด็น
หลิ่วหรูซื่อชี้ไปที่บ้านหลังสวน กล่าวว่า: "พ่อฉันอยู่ข้างในนั่นแหละ! หลายปีแล้ว เขาอยู่แต่ที่นี่ ไม่เจอแสงแดด ไม่เจอคนแปลกหน้า จนถึงที่สุดแล้ว แม้แต่พวกเราก็ไม่เจอแล้ว!"
หลี่หย่วนเต้ากำลังจะใช้จิตสัมผัสสำรวจสถานการณ์ของคนไข้ในบ้าน ก็มีชายหนึ่งหญิงหนึ่งเดินมาข้างหน้า
ผู้ชายคือลุงรองของหลิ่วหรูซื่อ หลิ่วเช่าอวิ๋น ผู้หญิงคือป้าสะใภ้ ไต้เหวินเหวิน
ทั้งสองเดินเข้ามา ขมวดคิ้วมองหลี่หย่วนเต้าอย่างสงสัย แล้วหันไปทางหลิ่วหยุนหลง: "พ่อ นี่ใครครับ? หมอที่พ่อเชิญมาเหรอ?"
"คุณอา ฝีมือหมอของเพื่อนหลี่หย่วนเต้าเก่งมากนะคะ!" หลิ่วหรูซื่ออธิบาย
หลิ่วเช่าอวิ๋นหัวเราะเย็น: "ก็ดูสภาพเขาสิ ขนยังไม่ทันขึ้นเลยด้วยซ้ำ เธออยากให้เขารักษาพ่อเธอเหรอ? เขาอย่าเอาชีวิตตัวเองไปทิ้งก็ดีแล้ว!"
รักษาโรคแล้วจะเสียชีวิตได้ยังไง?
หลี่หย่วนเต้าอดแปลกใจในใจไม่ได้
เขาอดไม่ได้ที่จะปล่อยจิตสัมผัสสำรวจไปทางบ้านหลังนั้น
พบว่าบนเตียงคนไข้ มีชายคนหนึ่งนอนนิ่งเหมือนตาย ร่างไร้พลังชีวิต
แต่เพียงครู่ต่อมา กลับมีพลังชีวิตไหลเวียนขึ้นมาบนร่างเขา