"บอกให้พวกแกไปไกลๆ ทำไมถึงไม่เข้าใจภาษา ต้องเข้ามาหาความตายกันถึงที่นี่?"
หลี่หย่วนเต้ามองกลุ่มผู้คุมกฎดำจากอู๋เหลาเจียนที่กระโจนเข้าใส่ รู้สึกจนปัญญาจริงๆ
ส่ายหน้าพลาง
ยกมือฟาดออกไปในอากาศ
ตูม ตูม~
เสียงทึบดังขึ้นต่อเนื่อง
ผู้คุมกฎดำสิบกว่าคนที่พุ่งเข้ามากลายเป็นละอองเลือดในพริบตา กระจายทั่วบริเวณ
ฉากสยดสยองนี้
ทำเอาหัวหน้าสวี่ที่เดือดดาลถึงกับตะลึงค้างอยู่กับที่
เขาทั้งสองเบิกกว้าง ใบหน้าแข็งค้าง เต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
พวกลูกน้องของตนล้วนเป็นยอดฝีมือระดับเน่ยจิ้น
อีกทั้งยังถือกระบองปราบยุทธ ต่อให้เจอยอดฝีมือระดับเสวียนจิ่งขั้นสูงสุดก็จัดการได้สบายๆ
แต่ไอ้หนุ่มตรงหน้าเพียงแค่ยกมือตบไม่กี่ฉาด ไอ้พวกพวกลูกน้องสุดแกร่งของตนก็กลายเป็นละอองเลือดจนหมด!
มันทำได้ยังไง!
คำสาป?
หรือว่ามันโยนระเบิด?
โคตรประหลาดชัดๆ!
หัวหน้าสวี่ยิ่งคิด ยิ่งรู้สึกกลัวจับขั้วหัวใจ ขาทั้งสองสั่นไม่หยุด แทบยืนไม่อยู่ ต่อให้อยากก้าวขาก็อ่อนปวกเปียกจนก้าวไม่ออก
"ฝีมือคุณชายหลี่ร้ายกาจยิ่งกว่าที่เคยเห็นมาก่อนอีก ไร้เหตุผลสิ้นดี!"
ซ่างกวนปู้ไล่ที่ยืนอยู่ด้านข้างกลืนน้ำลายอึกใหญ่ พลางอุทานในใจ
ส่วนด้านหน้า ทัวป๋ออันที่กำลังพาหลี่หย่วนเต้าเข้ามาก็ตกใจกับภาพตรงหน้าเช่นกัน
ขาทั้งสองของเขาสั่นงันงก กางเกงเปียกชุ่มเป็นบริเวณกว้าง
เห็นได้ชัดว่าเขาตกใจจนฉี่ราด!
"นี่มันความสามารถและฝีมือระดับไหนกัน? เขาแข็งแกร่งขนาดนี้ ตระกูลจะรับมือไหวรึ?"
"ไอ้นี่มันโผล่มาจากไหนกันแน่!"
ทัวป๋ออันหวาดกลัวไม่หาย
ตอนแรกนึกว่ากลับมาถึงตระกูล ตัวอาจจะรอดตาย
แต่ตอนนี้ในใจไม่เหลือความมั่นใจแม้แต่น้อย!
"นี่แกใช้ฝีมืออะไร?"
"แก... แกฆ่าคนของอู๋เหลาเจียนเรา!"
"รู้ไหม อู๋เหลาเจียนเป็นหน่วยใต้บังคับบัญชาท่านจ้าวมังกรผู้ยิ่งใหญ่ แกจะก่อกบฏ..."
หัวหน้าสวี่ได้สติขึ้นมาหน่อย รีบถอยกรูดออกไปแล้วตะโกนด้วยความตื่นตระหนก
หลี่หย่วนเต้าสายตาเยือกเย็น คว้าหมับกลางอากาศ ฉุดหัวหน้าสวี่เข้ามาในมือ
อีกฝ่ายถีบขาทั้งสองรุนแรง ดิ้นรนอยากหลุด แต่ไร้ผล