"พี่ต้าเหว่ย มีวิธีช่วยป้าหมิงหรือยัง?"
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยมองหลี่หย่วนเต้าที่กำลังพึมพำงึมงำ ก็อดถามไม่ได้
"มีแล้ว!"
"แต่ตอนนี้ก็รีบร้อนไปไม่ได้ เพราะการจะช่วยป้าหมิง ต้องใช้เลือดของเฉินเหยียนชี!"
"รออยู่ที่นี่ก่อน ฉันจะโทรหาเธออีกที แล้วดูว่าพวกที่ทำร้ายเธอกับป้าหมิง ทิ้งร่องรอยอะไรไว้ไหม!"
หลี่หย่วนเต้าโบกมือ ถอนหายใจ
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยเชื่อฟังแต่โดยดี พยักหน้า แล้วนั่งรออยู่บนโซฟาห้องนั่งเล่น
หลังจากเห็นฝีมือการรักษาที่ราวกับเทพเซียนของหลี่หย่วนเต้าเมื่อครู่ ตอนนี้เธอเชื่อในคำพูดของเขาอย่างไม่คลางแคลงใจเลยสักนิด
หลี่หย่วนเต้าตอนนี้มาถึงสวนหลังบ้านของวิลล่า
ริมสระว่ายน้ำ เขาพบเจ้าเหมยถ่านที่กำลังขดตัวอยู่ตรงนั้น
เจ้าตัวเล็กนี่ก็บาดเจ็บเช่นกัน ขาข้างหนึ่งห้อยร่องแร่งราวกับจะขาด!
จะเห็นได้ว่าก่อนหน้านี้มันต้องเผชิญหน้ากับคนสองคนนั้น สถานการณ์น่าสะพรึงกลัวไม่น้อย
มันนอนหมอบอยู่ตรงนั้น เลียบาดแผลของตัวเอง พร้อมส่งเสียงครางอู้อี้ในลำคอ
มันเห็นหลี่หย่วนเต้าปรากฏตัว ก็รีบเงยหน้าขึ้น ดวงตาข้างเดียวพลันฉายแววเจิดจ้า
"ขาแกนี่ ถ้าไม่รักษา มีหวังใช้การไม่ได้จริงๆ!"
"คราวนี้แกช่วยชีวิตเสี่ยวเซี่ย ฉันขอขอบคุณแทนเธอ ขาข้างนี้ ฉันจะรักษาให้แก"
หลี่หย่วนเต้ายิ้มบางๆ ล้วงเข็มเงินออกมา แล้วเริ่มลงมือรักษา
เจ้าแมวดำตาเดียวเหมยถ่าน ตาเป็นประกายมากขึ้นกว่าเดิม แถมยังให้ความร่วมมืออย่างมากให้หลี่หย่วนเต้าฝังเข็ม
เมื่อเห็นขาหักของตัวเองกลับมาเป็นปกติสมบูรณ์ ดวงตาของเหมยถ่านก็เปล่งแสงสีเขียวเข้มยิ่งขึ้น จ้องมองหลี่หย่วนเต้าไม่กระพริบ
สุดท้ายมันยังเดินเข้ามาหาอย่างกระตือรือร้น เอาตัวคลอเคลียกับหลี่หย่วนเต้าอย่างแรง ดูสนิทสนมยิ่งกว่าแต่ก่อนอีก
"ขาของแกหายดีแล้ว"
"ต่อจากนี้ ความปลอดภัยของวิลล่านี้ ก็ฝากไว้กับแก!"
"จริงสิ ฉันจะช่วยยกระดับพลังให้แกอีกสักหน่อย แต่อัปครั้งเดียวมากไปก็ไม่ได้ ไม่งั้นจะกลายเป็นผลเสียแทน! ก็ยกระดับขึ้นไปถึงขั้นปรมาจารย์ใหญ่แดนทลายภพแล้วกัน หรือก็คือขั้นฝึกปราณสาม..."
หลี่หย่วนเต้าพูดพึมพำอยู่คนเดียวพลางยกมือขึ้น จับกลุ่มพลังจิตวิญญาณมาหนึ่งก้อน แล้วค่อยๆ ส่งผ่านเข้าไปในร่างของเหมยถ่าน