หลินลั่วยิ้มและพยักหน้า “ใช่ นี่คือยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กที่ข้าปรุงขึ้นมา”
“ให้ตายเถอะ!” หลงจ้านสบถออกมาด้วยความตกตะลึง
ยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กนี่เป็นฝีมือหลินลั่วปรุงขึ้นมาจริง ๆ น่ะหรือ?!
นี่มันบอกอะไร?
ก็หมายความว่าตราบใดที่หลินลั่วยินยอม ก็จะสามารถผลิตยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กออกมาได้ไม่ขาดมือ!
แก๊งมังกรเขียวสามารถใช้ยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กนี้ สร้างผู้แข็งแกร่งระดับอาจารย์ปรมาจารย์ขึ้นมาเป็นกองทัพ!
ภาพที่ว่านั้นช่างงดงามเกินไป หลงจ้านไม่กล้าแม้แต่จะจินตนาการต่อไป
หลินลั่วจึงพูดต่อ “ขอเพียงพวกเจ้าทำงานให้ข้าอย่างเต็มที่ ยาลูกกลอนพลังปฐมขนาดเล็กก็ไม่มีทางขาดแคลนหรอก”
“การจะทำให้พวกเจ้าทั้งหมดก้าวขึ้นเป็นจอมยุทธ์ ก็ไม่ใช่เรื่องที่เป็นไปไม่ได้”
หลินลั่วเอ่ยถึงสิ่งที่หลงจ้านไม่กล้าแม้แต่จะคิด
โม่เฉิงคงและพรรคพวกล้วนตื่นเต้นอย่างสุดขีด ลมหายใจกระชั้นถี่ขึ้นอย่างควบคุมไม่ได้
ถ้าแก๊งมังกรเขียวมีทุกคนเป็นจอมยุทธ์จริง ๆ สำนักพยัคฆ์ขาวก็เป็นได้แค่ผายลม!
ต่อให้ทุกคนเป็นจอมยุทธ์ไม่ได้ แค่มีจอมยุทธ์เพิ่มขึ้นอีกสักสองสามคนก็สามารถกวาดล้างสำนักพยัคฆ์ขาวได้แล้ว
จะได้ระบายความแค้นที่อัดอั้นมานานหลายปีเสียนที!
โม่เฉิงคงสูดลมหายใจเข้าลึก แล้วโค้งคำนับอย่างจริงจังอย่างยิ่ง “ต่อจากนี้ไปแก๊งมังกรเขียวขอมอบกายถวายชีวิตรับใช้ท่านเทวดาเซียน!”
หลงจ้านกับอีกสองคนก็คุกเข่าคำนับตาม พลางกล่าวพร้อมกัน “ขอมอบกายถวายชีวิตรับใช้ท่านเทวดาเซียน!”
หลินลั่วพยักหน้าอย่างพอใจ “ดี”
จากนั้นก็หยิบโทรศัพท์มือถือขึ้นมา เพิ่มข้อมูลติดต่อของโม่เฉิงคงและคณะ
แล้วก็พิมพ์รายชื่อสมุนไพรจำนวนหนึ่งส่งให้โม่เฉิงคง
“รวบรวมสมุนไพรพวกนี้มาโดยเร็วที่สุด ข้าจะนำไปปรุงเป็นโอสถ เพื่อเพิ่มพลังให้กับสมาชิกทั่วไปของแก๊งมังกรเขียว”