เกมรุกราน: เปิดเกมด้วยวัชรราชา

ตอนที่ 33 นำทีมลงเหมือง

7 นาที· 1.6K คำ

บทที่ 33 พาคนลงเหมือง

ยังคงเป็นกระท่อมไม้หลังเดิม เพียงแต่ตลอดทางที่เดินมา คนงานเหมืองนับไม่ถ้วนต่างจ้องมองหยางหลิง ดวงตาเต็มไปด้วยความประหลาดใจ

นี่คือผลที่หยางหลิงต้องการ

หากเขาปกปิดฐานะมือปราบไว้ กลับจะยิ่งก่อให้เกิดข้อสงสัยที่ไม่จำเป็นขึ้นได้ง่าย

แต่ถ้าเขาเปิดเผยฐานะชั้นนี้อย่างชัดเจน เมื่อสำนักเสียนเหอพบว่าอู๋เชวียยักยอกแร่ผลึกไฟก้อนหนึ่งแล้ว “หนีลับไป”

ก็คงไม่เล่นงานมือปราบแห่งสำนักเสื้อเหล็กอย่างเขามากนัก

ข้อสงสัยเพียงอย่างเดียวของเขา คือเดินทางเข้าเมืองและออกเมืองไปพร้อมกับอู๋เชวีย

ฐานะมือปราบทำให้สำนักเสียนเหอเพิกเฉย หรือมองข้ามข้อสงสัยเล็กน้อยนี้ได้

สำนักคิดจะเป็นศัตรูกับที่ว่าการของราชสำนักหรือ?

เป็นไปไม่ได้

ภายในกระท่อมไม้ หยางหลิงเชิญทั้งสองคนนั่งลง

“พี่หยาง ที่แท้ท่านก็เป็นผู้เล่นเหมือนกัน”

เฉินซวี่เอ่ยพร้อมรอยยิ้มขมขื่น

“วันนั้นข้าได้ยินเนื้อหาที่พวกเจ้าคุยกัน ก็เดาได้แล้วว่าพวกเจ้าคงเป็นผู้เล่นเหมือนกัน”

“เหตุที่ข้าไม่อยากบอกพวกเจ้า เพราะข้าเจอเรื่องบางอย่าง”

หยางหลิงเล่าความขัดแย้งระหว่างเขากับจางเหว่ยอย่างกระชับ

“เจ้าคงเข้าใจดี หลินกั๋วเหลียงกับจางเหว่ยแทบเป็นคนประเภทเดียวกัน แต่คนหลังมีความอดทนมากกว่าหลินกั๋วเหลียง อย่างน้อยเขาก็หาอาหารเลี้ยงตัวเองได้”

หยางหลิงเอ่ยพร้อมรอยยิ้ม

เฉินซวี่มีสีหน้าละอายใจ แต่ก็เข้าใจแล้วว่าเหตุใดหยางหลิงจึงไม่เปิดเผยฐานะผู้เล่น

“ผู้เล่นที่เข้าสู่ ‘ดินแดนเทพ’ ในคราวนี้มีคุณภาพคละกันไป หลินกั๋วเหลียงกับจางเหว่ยไม่ใช่กรณีเดียว”

ตำรวจเฉินครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง

“ที่เจ้าทำนั้นถูกต้องแล้ว ช่วยเหลืออย่างลับ ๆ เท่าที่กำลังของตนจะทำได้ ก็ถือว่าได้ทำหน้าที่ของตนอย่างเต็มที่แล้ว”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป