“ว่าแต่ พวกนายคิดว่าก่วงซิวจะตามมาที่นี่ไหม”
หลิวเฉิงเฟิงหันไปมองประตูใหญ่ด้านหลังอย่างกระสับกระส่าย
ความกังวลของเขามีเหตุผล
คนตระกูลก่วงเกลียดชังตระกูลหร่วนเป็นทุนเดิม ตอนนี้ก่วงซิวออกจากศาลเจ้าได้แล้ว สิ่งแรกที่เขาจะทำ ก็คือการตามล้างแค้นร่างทรง!
“ฉันว่าที่เราต้องกังวล อาจไม่ใช่แค่ก่วงซิว...”
หลังจากถูกหลิวเฉิงเฟิงเตือนสติ หนิงชิวสุ่ยก็สีหน้าเคร่งเครียดขึ้นมาทันใด กวาดตามองรอบทิศ เหมือนกำลังค้นหาอะไรบางอย่าง...
“ชิวสุ่ย เกิดอะไรขึ้น”
ไป๋เซียวเซียวก็สังเกตเห็นความผิดปกติของหนิงชิวสุ่ยเช่นกัน
หนิงชิวสุ่ยค่อย ๆ เอ่ยปาก เล่าเรื่องที่ทำให้ทั้งสองคนหลังเย็นวาบ:
“ตอนนั้นพวกเราทำตามคำแนะนำของนาย เข้าไปในห้องนอนของร่างทรงจนเจอหนังสือเล่มนั้น กำลังจะออกมา ร่างทรงก็กลับเข้ามาพอดี จากนั้นพวกเราก็ไล่ล่ากันอย่างดุเดือด...”
“ตอนพวกเราหนีออกมา ประตูคฤหาสน์ของร่างทรงน่าจะยังเปิดอยู่ เพราะหล่อนต้องการแย่งหนังสือคืนจากพวกเราให้เร็วที่สุด ไม่มีทางเสียเวลาหันไปปิดประตูแล้วค่อยไล่ตามพวกเราหรอก”
“แล้วปกติชาวบ้านก็ไม่มาที่นี่”
“เพราะฉะนั้น ในช่วงที่พวกเราออกไปจากคฤหาสน์ของร่างทรง... ใครกันที่เข้ามา”
สิ้นเสียงของหนิงชิวสุ่ย ขนบนร่างกายของทั้งสองคนก็ลุกชันขึ้นทันที
พวกเขาก็มองไปรอบ ๆ ความมืดด้วยความระแวดระวัง ราวกับว่าตามมุมเล็ก ๆ ที่ไม่มีใครสังเกต อาจมีอะไรพุ่งออกมาเมื่อไหร่ก็ได้!