เรือนวิปริต

ตอนที่ 8 เนื้อมีขน

6 นาที· 1.4K คำ

หนิงชิวสุ่ยกำลังพูดไปพลาง จู่ๆ ก็สังเกตเห็นอะไรบางอย่าง หลังจากค้นหาอยู่ครู่หนึ่ง ก็หยิบเนื้อออกมาจากตู้เย็นได้หลายชิ้น

เนื้อพวกนี้ถูกบรรจุสุญญากาศ ไม่มีฉลากใดๆ

ภายใน… ล้วนมีสิ่งสีดำๆ อยู่โดยไม่มีข้อยกเว้น

แต่เนื่องจากมีเกล็ดน้ำแข็งแตกมากเกินไป พวกเขาจึงมองไม่ออกว่านี่คืออะไร

ดังนั้น หนิงชิวสุ่ยจึงยื่นชิ้นเนื้อให้หลิวเฉิงเฟิงที่อยู่ข้างๆ

“หั่นดูหน่อย”

หลิวเฉิงเฟิงหยิบมีดออกมากรีดถุงพลาสติกสุญญากาศที่ห่ออยู่ด้านนอก แต่จู่ๆ ก็แข็งทื่อไปทันที

“เชี่ย…”

เขามองดูเนื้อในถุงพลาสติกสุญญากาศ แล้วอดสบถออกมาไม่ได้

ภายในถุงพลาสติกสุญญากาศนี้ บรรจุเนื้อชิ้นหนึ่งที่มีเส้นขนหนาแน่นอยู่!

ดูจากตำแหน่งของเส้นขนแล้ว น่าจะเป็นส่วนขา… และเป็นของคนด้วย!

“ในถุงนี่มัน… เนื้อคนเหรอ?!”

หลิวเฉิงเฟิงตกใจจนโยนเนื้อในมือทิ้งทันที

เนื้อที่ถูกแช่แข็งจนแข็งโป๊กตกลงบนพื้น เกิดเสียงกระทบดังเพล้ง

จู่ๆ เขาก็นึกถึงเนื้อที่พวกเขากินไปก่อนหน้านี้ รู้สึกขย้อนออกมาอย่างห้ามไม่อยู่

หลิวเฉิงเฟิงรู้ว่าที่เขากินเข้าไปเป็นเนื้อวัวจริงๆ แต่ก็ยังรู้สึกคลื่นไส้ขึ้นมาอยู่ดี

หนิงชิวสุ่ยเก็บชิ้นเนื้อขึ้นจากพื้น พิจารณาอย่างละเอียด สุดท้ายก็ใส่กลับเข้าไปในถุงตามเดิม

“ฉันว่า ฉันรู้แล้วว่าทำไมยายแก่ที่ชั้นสองถึงไม่กินเนื้อ…”

หลิวเฉิงเฟิงที่อยู่ข้างๆ พึ่งสะกดกลั้นความอยากขย้อนลงไปได้ ก็พูดด้วยสีหน้าซีดเผือดว่า:

“ทำไมเหรอ?”

เข้าสู่ระบบเพื่ออ่านต่อ

5 ตอนแรกของทุกเรื่องอ่านฟรีไม่ต้องเข้าสู่ระบบ

สมัครครั้งแรก ทดลอง VIP ฟรี อ่านฟรีทุกเรื่อง พร้อม 10 Bao และเก็บประวัติการอ่านข้ามอุปกรณ์

ดันขึ้นเพื่อไปตอนถัดไป