"เธอไม่สบาย ป่วยรึ?"
ตาเฒ่าคนที่ตักกับข้าวให้ส่ายหัว
"งั้นข้าก็ไม่รู้สิ ไม่ได้ถามละเอียด คงเป็นแค่เรื่องเล็กน้อยน่ะ...ในหมู่บ้านการรักษาก็ไม่ค่อยดี แถมยังอัปมงคลอยู่บ้าง ปวดหัวนิดหน่อยบ้างก็ไม่แปลก"
ได้ยินดังนั้น หนิงชิวสุ่ยจึงถามตาเฒ่าต่อว่าป้าคนนั้นอยู่บ้านไหน
พอได้ข้อมูลที่ต้องการ เขาก็ยกถาดอาหารไปที่ห้องของไป๋กับหลิว
"นายน้อย เป็นไงบ้าง?"
หลิวเฉิงเฟิงถามพลางกวาดข้าวเข้าปากคำโต มองหนิงชิวสุ่ย
"นางไม่ได้มา บอกว่าไม่ค่อยสบาย แต่ข้าว่ามันคงไม่ง่ายอย่างนั้น หลังกินข้าวเสร็จพวกเราไปดูที่บ้านนางกันดีกว่า..."
ทั้งสองพยักหน้า
หลังกินข้าว พวกเขาเดินตามทางที่ตาเฒ่าชี้ มาในหมู่บ้านที่ชาวบ้านอยู่อาศัยกัน
เอาตามตรง นี่เป็นครั้งแรกที่พวกเขามาถึงที่นี่
สถานที่ท่องเที่ยวในหมู่บ้านกับเรือนรับรองนั้นต่างจากหมู่บ้านอย่างสิ้นเชิง
สองอย่างก่อนหน้านี้มีสถาปัตยกรรมที่ประณีตมาก แต่ในหมู่บ้าน สภาพความเป็นอยู่ของชาวบ้านกลับดูเรียบง่ายยิ่ง หรือถึงขั้นดูห่างไกลยากไร้
จากสภาพของสถานที่ท่องเที่ยว เมื่อตอนแรกทั้งสามคนเคยคิดว่าเศรษฐกิจของชาวบ้านน่าจะดีอยู่ดี ชีวิตก็น่าจะมั่งคั่ง
ทว่า สภาพตอนนี้กลับต่างจากที่คิดไว้อย่างสุดโต่ง!