วันฝึกตนหมู่เป็นธรรมเนียมประจำเดือนของสำนักสาขาอวิ๋นลู่
ในวันนี้ ชั้นเรียนทุกสายจะหยุดสอน ศิษย์ทั้งหมดจะมาฝึกเดินปราณร่วมกันในห้องฝึกวิญญาณ โดยมีอาจารย์ผู้ดูแลชั้นเรียนนั่งบัญชาการ เพื่อคอยตอบข้อสงสัยและแก้ไขแนวทางที่ผิดเพี้ยนได้ทันท่วงที สำหรับชั้นเรียนอัจฉริยะอย่างชั้นเจี่ยจื่อ วันนี้คือวันดีที่จะทะลวงขอบเขตประจำเดือน ส่วนสำหรับชั้นปิ่งจื่อแล้ว วันนี้คือวันงีบหลับหมู่ประจำเดือน
วันฝึกตนที่ผ่านมานับครั้งไม่ถ้วน ศิษย์ชั้นปิ่งจื่อล้วนใช้ชีวิตกันเช่นนี้ เดินปราณหนึ่งชั่วยามก็ร้องเหนื่อยแล้วพัก จากนั้นฝึกต่ออีกครึ่งชั่วยามก็เริ่มง่วงแล้วหลับ
แต่วันนี้กลับมีบางอย่างไม่ชอบมาพากล
「แปลกแฮะ…」
จางหย่วนขัดสมาธิอยู่บนเบาะของตน หัวคิ้วยิ่งขมวดแน่นขึ้นเรื่อย ๆ
เขาเดินปราณต่อเนื่องมาแล้วสองชั่วยาม
สองชั่วยาม! เมื่อก่อนแค่ครึ่งชั่วยามเขาก็เริ่มปวดเอวเมื่อยหลัง พอครบหนึ่งชั่วยามก็หาวไม่หยุดแน่นอน แต่วันนี้กลับยิ่งฝึกยิ่งกระปรี้กระเปร่า พลังวิญญาณไหลเวียนไปตามเส้นลมปราณซ้ำแล้วซ้ำเล่า ราวกับแม่น้ำที่ถูกขุดลอกจนโล่ง ไหลคล่องเสียจนแม้แต่ตัวเขาเองยังรู้สึกไม่อยากเชื่อ
「ช่องที่สาม ผ่านแล้ว」
「ช่องที่สี่…ก็ผ่านแล้วหรือ?」
เขาลืมตาพรวด สีหน้าเต็มไปด้วยความไม่อยากเชื่อ
ไม่ใช่แค่เขาคนเดียว
ในห้องฝึกวิญญาณ ศิษย์กว่าสามสิบคน ส่วนใหญ่ต่างลืมตาขึ้นมาสบตากัน สีหน้าเหมือนกันหมด คือมึนงง
「วันนี้ข้าเป็นอะไรไป?」ใครบางคนในมุมห้องเกาหัว 「เมื่อก่อนเดินปราณเหมือนถูกทรมาน วันนี้กลับหยุดไม่ได้เสียอย่างนั้น?」
「ข้าก็เหมือนกัน ช่องที่สองของข้าติดอยู่มาสองปี เมื่อครู่จู่ ๆ ก็ผ่านฉลุย ข้ายังไม่ได้ออกแรงเลย」
「หรือว่าข้าเปิดช่องได้แล้ว?」