การชอบเขาก็เหมือนกำเศษดวงดาวไว้ในฝ่ามือ พอคลายมือ แสงสว่างก็รินไหลเต็มทั่วฤดูร้อน
——ซางลั่วลั่ว
{ที่รักจ๋า ประโยคแรกเพราะไหม? ถ้าเพราะก็มาเช็กชื่อกันให้หนำใจเลย ʕ•ᴥ•ʔ}
-
หยดน้ำ
หยดน้ำร่วงจากขอบอ่างอาบน้ำที่เต็มจนล้น
ในอ่างอาบน้ำ ชายหนุ่มนอนหงายอยู่บนผิวน้ำอุ่นที่ประคองร่างเขาไว้เบา ๆ กระดูกไหปลาร้าซึ่งโผล่พ้นผิวน้ำดูเย็นชาและเย้ายวน
เสื้อเชิ้ตสีขาวบริสุทธิ์เปียกชุ่มแนบไปกับผิวจนโปร่งแสง เผยเสน่ห์ชวนลุ่มหลงที่ทั้งเปียกชื้นและเย้ายวนอย่างห้ามใจ
แม้ใบหน้าจะถูกผ้าพันคอสีดำปิดไว้ เหลือเพียงแนวกรามสมบูรณ์แบบกับริมฝีปากบางที่เม้มแน่น ก็ยังปิดบังความหล่อที่ซึมลึกถึงกระดูกไม่ได้
ซ่า
เสียงแผ่วเบาทำลายความเงียบงัน
เท้าขาวเรียวข้างหนึ่งยื่นลงมา สัมผัสเอวและหน้าท้องของชายหนุ่มใต้ผิวน้ำ กล้ามเนื้อตรงนั้นเกร็งขึ้นทันที
จากนั้นเท้าอีกข้างก็ก้าวตามลงมา ผิวน้ำไหวกระเพื่อมชัดเจนยิ่งขึ้น
เธอนั่งลง ปลายนิ้วเปียกชื้นแตะชายเสื้อเชิ้ตที่ชุ่มน้ำของเขา
แล้วค่อย ๆ ไล่ขึ้นไปทีละน้อยตามร่องแคบอันอ่อนไหวระหว่างเสื้อเชิ้ตกับผิวบริเวณเอวและหน้าท้อง
ทุกแห่งที่ปลายนิ้วผ่าน ร่างของชายหนุ่มก็เกร็งแน่นขึ้น ลูกกระเดือกขยับขึ้นลงอย่างห้ามไม่อยู่ครั้งหนึ่ง โค้งนูนอย่างเย้ายวนเหลือเกิน
ใบหน้าที่ถูกผ้าพันคอปิดไว้หันมาทางเธอ แนวกรามขบแน่น
เขาอยากขยับ อยากขัดขืน
แต่สองมือที่เห็นข้อนิ้วชัดเจนถูกมัดไพล่หลังไว้แน่นด้วยเนกไท ยิ่งดิ้นรนก็ยิ่งทำได้เพียงก่อเสียงน้ำอย่างไร้ประโยชน์ เพิ่มความเย้ายวนปนขัดเขินให้มากขึ้น
ปลายนิ้วของเธอเปลี่ยนทิศทางฉับพลัน เลื่อนลงด้านล่าง
“ฉันชอบคุณ”
“ชอบฉัน ก็เลยใช้วิธีแบบนี้เหรอ?”
“ไม่กล้าทำกันตรง ๆ ก็เลยเล่นลูกไม้ลับหลังสินะ”
ลูกกระเดือกของชายหนุ่มขยับแรง เขาราวกับถูกคำพูดนั้นทำให้พูดไม่ออก กำลังจะเอ่ยต่อ
แต่ริมฝีปากของเธอก็กดลงมาเสียก่อน
ริมฝีปากของชายหนุ่มนุ่มนวลเกินคาด เธอเก้ ๆ กัง ๆ พยายามเลียนแบบภาพพร่าเลือนที่เคยเห็นมา
จุมพิตแยกจากกัน ลมหายใจคลอเคลีย
“ขอโทษนะ”
พูดจบ เธอก็กระชากเข็มขัดของเขาออก มันร่วงลงบนพื้นกระเบื้องเปียกชื้นข้างอ่างอาบน้ำ
“เธอ—!”
คำพูดที่เหลือของชายหนุ่มถูกจุมพิตที่ประทับลงมาอีกครั้งปิดกั้นไว้ เหลือเพียงเสียงครางอู้อี้ที่ถูกกดกลั้นกับเสียงน้ำซ่ากระเซ็นดังต่อเนื่อง
“I am Jingye.”
“I am from......”
ซางลั่วลั่วลืมตาโพลง หัวใจเต้นแรงราวกับจะกระเด็นออกมาจากอก
เธอชะโงกหน้าออกไปโดยไม่รู้ตัว แล้วถามเมิ่งหลินที่นั่งอยู่หน้าโต๊ะเขียนหนังสือด้านล่างว่า “เธอดูอะไรอยู่เหรอ?”
เมิ่งหลินเพิ่งปิดเสียงวิดีโอ พอได้ยินก็เงยหน้ามองเตียงชั้นบน “ขอโทษนะ ลั่วลั่ว ฉันทำเธอตื่นหรือเปล่า”
“ไม่เป็นไร ถึงเวลาตื่นพอดี บ่ายนี้ยังมีเรียน” ซางลั่วลั่วพยายามตั้งสติ น้ำเสียงยังเจือความง่วง “เมื่อกี้เหมือนได้ยินใครแนะนำตัว จิงเย่เหรอ?”
“ใช่แล้ว!” เมิ่งหลินตื่นเต้นขึ้นมาทันที ยื่นหน้าจอโทรศัพท์ให้เธอดู “เป็นวิดีโอปาฐกถาของรุ่นพี่จิงเย่ที่เวทีเสวนาด้านการเงินสำหรับนักศึกษาชั้นนำในอังกฤษ โรงเรียนเพิ่งโพสต์ลงบัญชีทางการ ทุกคนพูดภาษาอังกฤษทั้งงาน หล่อจนใจละลายเลย!”
ในจอ ชายหนุ่มชาวตะวันออกยืนตัวตรงสง่างามอยู่หลังแท่นบรรยาย สวมสูทเนี้ยบกริบ ใต้แสงสปอตไลต์เขาดูเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก แต่ก็ยังหล่อชวนหลงใหลเหมือนเดิม
ด้านหลังเขามีจอขนาดใหญ่แสดงแผนภาพแบบจำลองทางการเงินอันซับซ้อน
ซางลั่วลั่วส่งโทรศัพท์คืนให้
เมิ่งหลินรับไป พลางพูดอย่างตื่นเต้นว่า “วิดีโอนี้ดังทั่วฟีดเลย ความเห็นบอกกันว่าเขาดูเหมือนนักธุรกิจมืออาชีพ ไม่เหมือนนักศึกษา บัญชีทางการของมหาวิทยาลัยเรายังโพสต์แนะนำเป็นพิเศษ แม้แต่อธิการบดีก็กดแชร์กับกดถูกใจด้วยตัวเองเลยนะ”
ถานซู่อินพิงหัวเตียง พอกหน้าพลางหัวเราะเบา ๆ “คราวนี้สาว ๆ มหาวิทยาลัยจิงต้าคงได้นอนไม่หลับพร้อมกันไปอีกเดือนแล้วล่ะ”
ซูหนานที่เตียงข้าง ๆ วางโทรศัพท์ลง ยืดเส้นยืดสายด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ “นั่นสิ โชคดีที่ฉันมีคนจับจองแล้ว ดอกไม้บนยอดเขาสูงแบบนี้ แค่มองก็พอ คิดอยากได้ไปก็เสียเปล่า”
พวกเธอยังคุยอะไรกันต่อ ซางลั่วลั่วไม่ได้ฟังอีกแล้ว ในหัวมีแต่ความฝันเมื่อครู่กับร่างที่เปล่งประกายบนหน้าจอ
เธอสวมหูฟัง แล้วเปิดวิดีโอนั้นจากโทรศัพท์ของตัวเอง
เสียงของเขาดังผ่านหูฟัง เนื้อเสียงทุ้มมีแรงสั่นพร่า คล้ายเสียงต่ำสุดของเชลโล หรือเหมือนลมหายใจตอนยิ้มเจ้าเล่ห์ที่ปัดผ่านใบหู ชวนให้หัวใจคันยุบยิบ
ชายหนุ่มอธิบายแบบจำลองทางการเงินกับตัวแปรตลาดที่เธอฟังไม่เข้าใจได้อย่างคล่องแคล่ว
เขามีใบหน้าหล่อเหลาราวกับได้รับการปรุงแต่งอย่างประณีต
โครงหน้าคมชัดดั่งเทือกเขา แนวคิ้วกับสันจมูกเชื่อมต่อกันเป็นเส้นสายคมชัน แนวกรามชัดเจนได้รูป ก่อนจะทอดลงมาจบที่ลูกกระเดือกซึ่งนูนขึ้นเล็กน้อย
ผิวขาวในโทนเย็น เป็นผิวพรรณสูงศักดิ์ราวกับเติบโตมาท่ามกลางทองหยกตั้งแต่เด็ก
แต่กลับมีดวงตาหางตาเฉี่ยวชวนหวั่นไหว
แม้มีหน้าจอคั่นกลางและสวมสูทผูกเนกไทอย่างเป็นทางการ ในดวงตาคู่นั้นก็ยังซ่อนความดิบเถื่อนที่ไม่ยอมให้ใครปราบได้
สองปี
ไม่ได้เจอกันเต็ม ๆ สองปี
เขายังคงอิสระเจิดจ้าเหมือนเดิม ราวกับสายลมร้อนแรงในกลางฤดูร้อนที่พุ่งชนโลกของเธออีกครั้ง ก่อคลื่นยักษ์ซัดกระหน่ำ
สายตาของเธอเผลอไปหยุดอยู่ที่ริมฝีปากซึ่งขยับไปมาของเขาอีกครั้ง
ริมฝีปากคู่นี้เอง ในความฝัน...
ปลายนิ้วงอเข้าหากัน ราวกับยังหลงเหลือไอร้อนจากผิวที่เกร็งแน่นอยู่ใต้สัมผัส
หัวใจของซางลั่วลั่วสั่นไหว ใบหูค่อย ๆ ร้อนผ่าว
ทำไมถึงฝันแบบนั้นได้ แถมยังเป็นฝ่ายมัดเขาอีกต่างหาก
——ตายแล้ว ฉันนี่ไม่ใช่แค่โรคจิต แต่ยังหื่นกามอีกด้วย
ความคิดเห็นด้านล่างไหลพรืดอย่างบ้าคลั่ง เธอเพ่งมองให้ชัด
【จุ๊ ๆ ดูเอวของผู้ชายคนนี้สิ ใครจะทนไหว อยากนอนด้วยสักครั้งจริง ๆ】
【ฉันพนันเลยว่าเขาอุ้มคนขึ้นไปกดกับกำแพงได้สามชั่วโมงโดยไม่เหนื่อย】
แก้มของซางลั่วลั่วแดงขึ้นอีกครั้ง
ในฝัน เขาอึดอย่างเหลือเชื่อ
ถึงตอนแรกเธอจะเป็นฝ่ายเริ่มก่อน แต่ไม่นานเขาก็พลิกสถานการณ์กลับมาคุมเกม
ไม่รู้ว่าเขาคลายเนกไทเจ้าปัญหานั่นออกได้ยังไง พอข้อมือเป็นอิสระ เขาก็ช่วงชิงอำนาจควบคุมไปทั้งหมด
ลีลาบนเตียงร้ายกาจเหลือเกิน
ไม่ว่าเธอจะอ้อนวอนทั้งน้ำตาคลอ เขาก็ไม่มีทีท่าว่าจะยอมปล่อยเธอไปเลย
【เชื่อฉันสิ ถ้าเคยนอนกับผู้ชายระดับท็อปแบบนี้แล้ว ต่อให้มองผู้ชายธรรมดาคนอื่นก็เหมือนดื่มเบียร์หลังซดเหมาไถเข้าไปแล้ว จืดชืดไร้รสชาติ จนอยากคว่ำโต๊ะทิ้งเลย】
【พอเลย หยุดก่อนเถอะ ปีที่แล้วเขาจู่ ๆ ก็ไปอังกฤษในฐานะนักศึกษาแลกเปลี่ยน ได้ยินว่าทำเพื่อแฟนสาวเหรอ?】
【อืม ฉันก็ได้ยินว่าแฟนเขาเรียนเต้น หุ่นดีสุด ๆ】
ซางลั่วลั่วเม้มริมฝีปากแน่น สีปากพลันซีดลง
บนเวที คำกล่าวของจิงเย่เดินทางมาถึงช่วงท้าย
เขาส่งไมโครโฟนคืน ก่อนจะหมุนตัวลงจากเวทีอย่างคล่องแคล่ว ท่ามกลางเสียงอึกทึกที่ยิ่งทวีความคึกคักและกล้องที่ไล่ตามถ่าย
เมิ่งหลินวางโทรศัพท์ลง แล้วพูดกับตัวเองว่า
“ไม่รู้เลยว่าแฟนสาวที่อยู่ต่างประเทศของเขาหน้าตาเป็นยังไง อยากรู้จริง ๆ ว่าต้องงามปานนางฟ้าขนาดไหน ถึงคว้าผู้ชายอย่างจิงเย่มาได้”
คำว่า “นางฟ้า” ทิ่มแทงซางลั่วลั่วอย่างไร้สัญญาณเตือน คล้ายเข็มเล่มเล็ก ไม่ได้ลึก แต่ก็เจ็บพอ
คนอย่างเขา ทั้งหน้าตาโดดเด่น ตระกูลสูงศักดิ์ และความสามารถเป็นเลิศ
เด็กสาวที่ยืนเคียงข้างเขาได้ ควรมีหน้าตาแบบไหนกันนะ?
คงเป็นคนที่งดงามเกินกว่าจะจินตนาการออกได้ด้วยซ้ำ
——คำแนะนำอันอบอุ่น——
【ที่รักจ๋า อดทนอ่านต่อไปนะ พออ่านจบแล้วจะยิ่งติดใจ ความหวานกับเนื้อเรื่องระเบิดพลังทั้งคู่!】
1. ต่างฝ่ายต่างแอบรัก และมุ่งหน้าเข้าหากัน
2. ต่างฝ่ายต่างบริสุทธิ์ รักแรก จูบแรก และครั้งแรกของพระนางอยู่ด้วยกัน
3. ตอนนี้พระเอกอยู่ในสภาพความจำเสื่อม ต่อให้ความจำเสื่อม คนที่เขาจะตกหลุมรักอีกครั้งก็มีเพียงนางเอกคนเดียวตั้งแต่ต้นจนจบ
4. เรื่องสั้นหวานละมุน ดำเนินเรื่องกระชับ ไม่ยืดเยื้อ
5. อย่าลืมเพิ่มเข้าชั้นหนังสือ จะได้ตามตอนใหม่ไม่หลงทาง~
6. หวังว่าที่รักทุกคนที่อ่านเรื่องนี้จะไม่ลืมกดรีวิวให้คะแนนกันเยอะ ๆ เติมยาบำรุงใจหวาน ๆ ให้ผู้เขียนตัวเล็ก ๆ คนนี้สักนิดนะ~รักทุกคนน้า~~
ส่วนที่เหลืออ่านได้ที่ท้ายบทแรก: ผู้เขียนมีเรื่องจะบอก