ตอนที่ 33 ฮว่าผี!
ในความเลือนราง เฉินชิงเหมือนได้ยินเสียงหัวหน้าทีมกำลังพูด
เขาพยายามลืมตาขึ้น แล้วก็เห็นเงาร่างสามคน
เงาร่างเหล่านั้นพร่าเลือน มองไม่ชัด แต่ไม่นาน ขนทั่วร่างของเฉินชิงก็ลุกชัน!
กงหัวกู่!!
ฮว่าผีตัวนั้น!!
ยังอยู่!!!
เฉินชิงอยากตะโกน แต่ในปากยังมีท่อช่วยหายใจอยู่
พอขยับเล็กน้อย เขาถึงรู้ว่าร่างกายเต็มไปด้วยสายระโยงระยาง ข้าง ๆ ยังมีถุงเลือดแขวนอยู่ด้วย
เขากวาดตามองรอบตัว แต่ไม่มีอะไรที่พอจะใช้ได้เลย
เพียงความคิดขยับ มีดสั้นเล่มหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในมือ
เขาฟันตัดสายทั้งหมดในดาบเดียว รวบรวมแรงที่เหลือทั้งหมด แล้วแทงเข้าใส่กงหัวกู่!
กงหัวกู่รู้ตัวช้าไปแล้ว ทำได้เพียงเบี่ยงตัวหลบไปด้านข้างอย่างทุลักทุเล
“หยุดเดี๋ยวนี้!” หานยวนยื่นมือไปคว้าเฉินชิงด้วย
แต่เฉินชิงยังมึนงงอยู่ เดิมทีก็แทบไม่มีแรงเหลือแล้ว
ดาบนั้นจึงทำได้เพียงกรีดแขนของกงหัวกู่จนเป็นแผล
เลือดไหลออกจากแผลของกงหัวกู่อย่างรวดเร็ว เขาขมวดคิ้ว มองเฉินชิงอย่างเย็นชา
“ฮื่อ… ฮื่อ…” เฉินชิงชี้ไปที่กงหัวกู่ “ผี!!!”
หานยวนฉลาดเพียงใด ย่อมเข้าใจได้ในทันที!
“ฮว่าผีตัวนั้นแปลงเป็นหัวหน้ากงไปแล้ว!”
“หัวหน้ากง ช่วงนี้คุณอยู่กับหน่วยเราไปก่อน”
“ออกคำสั่งไป หัวหน้าทีมกงหัวกู่กำลังอยู่ที่ฐานของหน่วยเมี่ยกุ่ย และจะไม่ออกไปไหนในช่วงสองสามวันนี้! ถ้าใครเจอกงหัวกู่อีกคน ให้ฆ่าทิ้งโดยไม่ต้องลังเล!”
เฉินชิงคงถูกฉีดยาสลบ สมองมึนงง แต่ก็ยังฟังเข้าใจ
ภาพตรงหน้ามืดวูบ แล้วเขาก็หมดสติไปอีกครั้ง
“หมอ!! หมอ!!”
หานยวนรีบเรียกหมอมาใส่สายต่าง ๆ ให้เฉินชิงอีกครั้ง
จากนั้นจึงหยิบมีดสั้นของเฉินชิงขึ้นมาพินิจอย่างครุ่นคิด