ไท่ฟู่เฝิงกระอักเลือดขึ้นมาจุกคอด้วยความโกรธ เขาดุด่าบุตรชายคนโตยกใหญ่ ก่อนออกคำสั่งโดยตรง
“โหรวเจี่ยเอ๋อร์มีทั้งรูปโฉมและคุณสมบัติล้ำเลิศ ต่อไปให้จดชื่อไว้ในทะเบียนของภรรยาเอก ให้เป็นบุตรสาวสายตรง ราชสำนักจะคัดเลือกนางสนมอย่างช้าที่สุดก็ปีหน้า ช่วงนี้เจ้าจงอบรมสั่งสอนนางให้ดี”
ตำแหน่งฮองเฮาต้องเป็นของสตรีตระกูลเฝิง และจักรพรรดิองค์ถัดไปของแคว้นต้าโจวก็ต้องมีสายเลือดตระกูลเฝิงเช่นกัน
“ท่านพ่อสามี!”
ใบหน้าของสกุลเหลียงขาวซีดไร้สีเลือด
ตระกูลเฝิงคิดจะทอดทิ้งบุตรสาวของนางอย่างนั้นหรือ!
แล้วยังจะให้บุตรสาวอนุที่เกิดจากสาวใช้ต่ำต้อยขึ้นมาเสมอหน้ากับเยว่หรงของนางได้อย่างไร?
ทว่าไม่ว่าจะเป็นไท่ฟู่เฝิงหรือคุณชายใหญ่แห่งตระกูลเฝิง ต่างก็ไม่ใส่ใจสกุลเหลียง และตัดสินเรื่องนี้ลงเช่นนั้น
หากบุตรสาวไม่อาจนำเกียรติยศและผลประโยชน์มาสู่ตระกูล แล้วจะเลี้ยงนางไว้ด้วยเหตุใด?
หัวใจของสกุลเหลียงพลันสิ้นหวัง
ส่วนเฝิงเยว่หรงที่ในวังต้องทนทุกข์ทรมานยิ่งกว่าตาย ด้วยถูกแม่นมหน้าตายสองคนเคี่ยวกรำทุกวัน ก็ราวกับถูกฟ้าผ่ากลางวันแสก ๆ
นางอาศัยสายลับที่ตระกูลเฝิงฝังไว้ในวังส่งข่าวขอความช่วยเหลือไปยังตระกูล
หวังให้ท่านปู่ช่วยนางกล่าวโทษหมิงกุ้ยเฟยต่อหน้าฝ่าบาท และจัดการหญิงชั่วผู้นั้น
แต่จดหมายจากท่านปู่กลับดุด่านางเสียยกใหญ่ ทั้งยังกำชับให้นางกรีดข้อมือเอาเลือดมาเขียนหนังสือสำนึกผิด แล้วไปขอขมาต่อฝ่าบาทและหมิงกุ้ยเฟย
เฝิงเยว่หรงยอมรับผิดต่อฝ่าบาทได้ แต่สตรีอย่างหมิงซีมีฐานะอันใดถึงให้นางไปขอขมา?
เห็นชัด ๆ ว่านางเป็นคนทำร้ายตน!
ท่านปู่จะให้นางก้มหัวให้หมิงซีได้อย่างไร?